Andrea I Muzaka
Andrea I Muzaka ishte një Princ mesjetar Arbëror nga familja fisnike e Muzakajve. Datëlindja e tij e saktë nuk është e ditur, por mendohet që ai të ketë lindur mes viteve 1250-1265. Sundimi i Andrea Muzakës filloi në vitin 1279-80, si vasal i Mbretërisë Anzhuine të Arbërisë (1272-1368) me titull “Marshalli i Arbërisë”.
Pasi Anzhuinët u dëbuan kryesisht nga Shqipëria (1281) nga një koalicion i bizantinëve dhe forcave lokale shqiptare, në fund të shekullit 13, Muzakajt duke përfituar nga marrëdhëniet e tyre me pushtetin qendror bizantin, mundën të siguronin prona të shumta në krahinat fqinje të Tomoricës, Skraparit, Këlcyrës e Beratit.
Meqenëse ai kishte titullin e lartë të gjykatës bizantine ‘Sebastokrator’, ai me sa duket u njoh zyrtarisht nga Perandori Andronikos II si guvernator i Shqipërisë së Mesme. Në aleancë me Bizantinët, Muzaka gjithashtu u rezistoi serbëve të cilët, nën mbretin Stefan Milutin, sulmuan Arbërinë nga veriu. Andrea kishte 2 fëmijë, Teodor I Muzakën (1319-1331) dhe Matrangon (Mentula?). Andrea Muzaka vdiq në vitin 1319.
