Në fillim të viteve ’70, Enver Hoxha, i prekur nga diabeti dhe probleme të rënda kardiake, pësoi një atak në zemër në vitin 1972, ndërsa një tjetër episod shëndetësor u raportua një vit më vonë, në 1973.
Pikërisht në këtë periudhë, në Tiranë nisi të qarkullonte me shpejtësi një nga teoritë konspirative më tronditëse të kohës… Në maternitetin e kryeqytetit kishin humbur jetën 27 foshnja të sapolindura.
Sipas zërave të përhapur në mënyrë informale, trupat e tyre dyshohej se mund të ishin përdorur për qëllime mjekësore në trajtimin e udhëheqësit të vendit. Këto pretendime, megjithatë, nuk u provuan kurrë dhe mbetën në nivel spekulimesh.
Burime që nuk u provuan asnjëherë flisnin për marrje gjaku të së sapolindurve dhe vënies në shërbim të ish-diktatorit për kurim…
Versioni zyrtar i kohës i atribuonte vdekjet një shpërthimi infeksioni të lidhur me kushte të rënda higjienike në maternitet. Ndërkohë, çdo mjek që ngrinte shqetësime për situatën raportohet se përballej me pasoja disiplinore ose presion institucional, sipas dëshmive të mëvonshme.
Në rrëfime të ndryshme jozyrtare është përmendur edhe mundësia e një numri më të madh viktimash foshnjore në atë periudhë, të cilat thuhej se mund të ishin varrosur në mënyrë të fshehtë në zonën e Sharrës. Edhe këto pretendime mbeten të pakonfirmuara.
Në mungesë të dokumenteve të verifikueshme, lidhja direkte mes këtyre ngjarjeve dhe trajtimit mjekësor të Enver Hoxhës nuk është provuar dhe konsiderohet pjesë e narrativave të kohës dhe spekulimeve publike.
Në përgjithësi, histori të ngjashme kanë ushqyer prej dekadash teori të ndryshme në vende me regjime të mbyllura, ku mungesa e transparencës ka krijuar hapësirë për legjenda urbane dhe interpretime ekstreme mbi ngjarje mjekësore dhe politike.
