“Vite më parë, antropologia Margaret Mead u pyet nga një student se çfarë konsideronte ajo të ishte shenja e parë e qytetërimit në një kulturë. Nxënësi priste që Mead të fliste për grepa peshkimi ose enë balte ose gurë bluajtes.
Por jo! Mead tha se shenja e parë e qytetërimit në një kulturë të lashtë ishte një kockë këmbe që ishte thyer dhe më pas ishte shëruar. Mead shpjegoi se në mbretërinë e kafshëve, nëse thyeni këmbën, ju vdisni. Ju nuk mund të ikni nga rreziku, të shkoni në lumë për të pirë ujë ose të gjuani për ushqim. Ti je mish për grabitqarët. Asnjë kafshë nuk i mbijeton një këmbe të thyer aq gjatë sa të shërohet.
Një kockë këmbe e thyer që është shëruar është dëshmi se dikush ka shpenzuar kohë për të qëndruar me të dëmtuarin, i ka lidhur plagën, e ka çuar personin në vend të sigurt dhe është kujdesur për te gjatë kohës së shërimit. Të ndihmosh dikë tjetër gjatë vështirësive është pikërisht pika ku fillon qytetërimi, tha Mead.
Ne jemi në kulminacionin e qytetërimit tonë atëherë kur u shërbejmë të tjerëve.”
