Gani Shaqir Koçi, i njohur si Tuçepi, lindi në fshatin Tuçep të Dibrës. Një njeri i thjeshtë, por i jashtëzakonshëm, i cili me dorën dhe talentin e tij la gjurmë të pashlyeshme në veprat ujore të Dibrës dhe të gjithë Shqipërisë. Qysh i ri, ai punoi jashtë vendit, duke sjellë përvojë nga Bullgaria, Serbia dhe Maqedonia, përpara se të fillonte një karrierë të jashtëzakonshme në Shqipëri në moshën 60-vjeçare.
Ai ishte projektues dhe realizues i rreth 25 rezervuarëve dhe 8 urave këmbësore mbi Drin, si dhe i shumë kanaleve dhe segmenteve hekurudhore. Veprat e tij, përfshirë Kanalin e Setës, Kanalin Tuçep-Cerenec dhe Kanalin e Sines, shënuan arritje të pamundura për kohën, duke përshkuar terrene të vështira dhe të thyer.
Gani Tuçepi nuk ndali kurrë punën; edhe pas moshës së pensionit vazhdoi të ideonte, projektonte dhe të frymëzonte të tjerët. I shëndetshëm dhe i disiplinuar, ai nuk pinte duhan e alkool, ecja dhe puna e pandërprerë ishin pjesë e sekreteve të jetës së tij të gjatë. Një tjetër zakon i tij ishte qepa e kuqe, e cila e shoqëronte në çdo vakt. Ai jetoi deri në moshën 104-vjeçare, duke lënë pas një trashëgimi të jashtëzakonshme.
Gani Tuçepi ishte më shumë se një projektues: një burrë intelektual, i mençur dhe praktik, një prind dhe mik i jashtëzakonshëm, patriot i devotshëm dhe frymëzim për brezat që erdhën. Kujtimi i tij mbetet i përjetshëm për të gjithë dibranët dhe shqiptarët që vlerësojnë punën, talentin dhe moralin.
Gani Shaqir Koçi (Tuçepi) – një shembull i njeriut të përmbushur, hero i punës dhe veprës monumentale.
