Poezi për një portret që mbeti në gjysmë!
Një portret u nis, por nuk u mbarua,
Në kornizën e boshllëkut mbeti ngjyrë e paqartë.
Brushat u ndalën, si fjalët që s’kanë kuptim,
E fytyra mbeti mister, pa sy dhe pa shpirt.
Gjysmë hije, gjysmë dritë, atje ku s’kishte fund,
Mbi letrën e zbrazët, një shikim pa kuptim.
Po si mund të përshkruash një jetë që nuk është ende,
Kur dora ndalon, e pika ngjyrë hesht?
Ndoshta portreti është vetë jetës pamundësia,
Të qëndrosh në hapësirë, pa arritur asnjëherë.
Një ëndërr e paplotë, një rrugë pa fund,
Një jetë që nën hijen e saj mbetet e humbur.
Apo ndoshta, portreti është një heshtje,
Një dritë që shuhen para se të shfaqet.
Po ajo që duhej të ishte, ajo që duhej të ishte,
Mbeti e patjetërsuar, si një buzëqeshje pa buzë.
-Zana Islami-Inforculture-Trungu
Edukatorja e një kopsht privat, Brunilda Haxhiu është vënë në pranga nga Policia…
Speci është një nga perimet më të gjithanshme. Është i domosdoshëm në sallata, në skarë…
Një studim i ri, i publikuar në revistën shkencore “International Journal of…
Përballë temperaturave rekord që kanë përfshirë Francën, shumë qytetarë po përdorin një metodë…
Bota moderne funksionon falë Wi-Fi-t, por ka disa pengesa të pazakonta që mund…
Noti në lumenj dhe liqene po fiton gjithnjë e më shumë popullaritet, por…