<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Categories: KAFSHËTKURIOZITETE

Rriqrat e uritur mund të fluturojnë rrufeshëm në ajër duke përdorur elektricitet statik për t’u ngjitur pas njerëzve dhe kafshëve

Rriqrat kanë një truk të zgjuar, tregon një studim i ri

Reklama

Sipas një studimi të botuar këto ditë në revistën “Current Biology”, njerëzit dhe kafshët marrin natyrshëm një ngarkesë të vogël statike ndërsa lëvizin, e mjaftueshme për të çuar rriqrat në vaktin e ardhshëm të gjakut.

Edhe pse distanca që ato mund të fluturojnë është e vogël, “është si të kërcesh tri ose katër shkallë me një hov”, thotë autori i studimit Sam England, ekolog në Muzeun e Historisë Natyrore të Berlinit.

Rriqrat janë “grabitqarë nga prita”, thotë Stephen Rich, një entomolog i shëndetit publik në Universitetin e Massachusetts Amherst, transmeton Telegrafi.

Ato nuk mund të kërcejnë apo të fluturojnë te nikoqirët e tyre, thotë ai. Në vend të kësaj, ato qëndrojnë varur në një degë ose në një fije bari me këmbët e tyre të shtrira në atë që përshkruhet si “gjurmim” dhe presin që njerëzit ose kafshët të kalojnë që të mund t’i kapin dhe t’i pickojnë.

Reklama

Rriqrat dukej se ishin të kufizuara nga sa mund të zgjasnin gishtat e këmbëve të tyre, tha England, por tani shkencëtarët e dinë se një ngarkesë statike mund të rrisë rrezen e tyre.

“Rriqrat në fakt mund të lidhen me mikpritësit, edhe pse nuk kanë kontakt të drejtpërdrejtë me ta”.

Studiuesit shikuan një specie të quajtur “këpusha e zakonshme” (Ixodes ricinus) e cila është e zakonshme në të gjithë Evropën. Kjo gjakpirëse dhe të afërmet e saj janë fajtorët kryesorë për përhapjen e sëmundjeve te kafshët dhe njerëzit, përfshirë sëmundjen Lyme, dhe janë më aktive gjatë muajve të ngrohtë.

Studiuesit zbuluan se kur ngarkonin elektroda me energji elektrike dhe i vendosnin pranë rriqrave të rinj, ato do të gumëzhinin nëpër ajër dhe do të uleshin në ato elektroda.

Reklama

Sipas studimit, një nivel normal statik – ngarkesa që gëzofi, pendët, luspat ose veshjet fitojnë përmes lëvizjes dhe fërkimit – mund të bartë rriqrat në ajër për të paktën disa milimetra. Ndërsa ato distanca duken të vogla, për një rriqër të vogël është një kërcim i madh, tha England.

Mund të zhvillohen mënyra për të reduktuar atë elektricitet statik, thonë ekspertët. Por Rich tha se njerëzit duhet të vazhdojnë të përdorin masat klasike të parandalimit të rriqrave, për t’u mbrojtur nga pickimet. /Telegrafi

InForCulture