Mbretëresha Teuta në vitin 230 p.e.s filloi të merrte kontrollin e territoreve të mbetura në Adriatik që nuk ishin nën kontrollin ilir

Mbretëresha Teuta në vitin 230 p.e.s filloi të merrte kontrollin e territoreve të mbetura në Adriatik që nuk ishin tashmë nën kontrollin ilir. Ajo filloi rrethimin e Isës në të njëjtin vit dhe dërgoi një flotë të madhe në Adriatik, e cila sulmoi Epidamnusin (Durresin e sotem), Korkyrën (Korfuz I sotem) dhe Apoloninë në pranverën e vitit 229 para Krishtit. Ilirët zbarkuan në portin e Epidamnusit në pranverën e vitit 229 para Krishtit, me pretekstin e mbledhjes së ushqimit dhe ujit. Vendasit ishin të pakujdesshëm dhe lejuan ilirët të hynin, me këta të fundit duke fshehur shpatat për t’u përgatitur për një sulm. Ata vranë rojet e kullës së portës dhe shpejt morën një pjesë të pjesës më të madhe të mureve të Epidamnusit. Më në fund, qytetarët bënë një rezistencë dhe i shtynë ilirët jashtë qytetit. Më pas ilirët u larguan nga Epidamnusi dhe u bashkuan me ilirët e tjerë që po shkonin drejt jugut drejt Korkyrës. Pas këtij sulmi, pushtuesit e Epidamnus, Apolonisë dhe Korkyrës kërkuan ndihmë nga liga Akeane dhe Etolike për t’i mbrojtur ata nga sulmet ilire. Ligat ranë dakord të ndihmonin dhe dërguan një flotë prej dhjetë anijesh për të hequr rrethimin e Korkyrës, të cilin ilirët e kishin filluar tashmë. Megjithatë, akenjt u mundën në det në brigjet e Paxus dhe ilirët pak më vonë rimorën Korkyrën. Me këtë fitore, ilirët lundruan përsëri në veri drejt Epidamnusit dhe u përgatitën për një sulm të dytë. Me të mbërritur nga Korkyra, ilirët filluan rrethimin e Epidamnusit në vitin 229 para Krishtit. Megjithatë, pas ndërhyrjes romake pas shpërthimit të Luftës së Parë Ilire, një ushtri dhe flotë e madhe romake iu afruan Ilirisë. Pas disa fitoreve, që rezultuan në pushtimin e Korkyrës dhe territoreve të fiseve jugore ilire, romakët iu afruan Epidamnusit në vitin 229 para Krishtit. Me të dëgjuar këtë, ilirët u larguan duke lënë përgjysë rrethimin.