<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Categories: HISTORI/ARKEOLOGJI

18 Mars 1908 — Beteja e Mashkullores

Pesë ditë kishin kaluar nga atentati i Bimbashit.

Ushtria turke i ndiqte gjurmë pas gjurmë.
Kishte rënë bora. Kishte rënë nata. Kishte rënë shi.

Dhe pastaj zëri i Çerçizit në errësirë:
“O burrani, shokë na rrethoi ushtria!”

Çeta e Çerçiz Topullit, e përbërë nga vetëm 9 luftëtarë, u strehua në një haur të braktisur në rrethinat e fshatit Mashkullorë, ku u rrethuan nga hordhitë turke.

Forcat osmane kishin mbi 150 ushtarë. Grupi kryengritës shqiptar u përball për një ditë të tërë me sulmet e pamëshirshme të forcave turke dhe mundi të çajë rrethimin.
Forcat turke humbën rreth 20 ushtarë, përfshirë gjeneralin e tyre.

Nga ana tjetër, kryengritësit shqiptarë humbën vetëm një luftëtar Hajredin Tremishti ndërsa Çerçiz Topulli dhe Myftar Axhemi dolën të plagosur.

Mihal Grameno, dëshmitar okular dhe luftëtar i çetës, shkroi:
“Fytyra e tij, këtë ditë, ishte më e qeshur se kurdoherë edhe jo sikur luftonte, por sikur kërcente.”

Natën, duke ecur nëpër lumë për të mos lënë gjurmë, çeta u largua fshehurazi.
Të uritur, të lodhur, të plagosur por të lirë.

Kjo betejë u përjetësua në dy këngë polifonike që i dinë të gjithë shqiptarët: “Hyri prilli doli marsi” dhe “Te Rrapi në Mashkullorë” këngë që këndohen edhe sot, 117 vjet më vonë.

admin admin