<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Categories: HISTORI/ARKEOLOGJI

Jehona e flamurit arbëror-shqiptar në artin europian!

Jahja Drancolli

Pas themelimit të Perandorisë Latine në vitin 1204 nga Republika e Venedikut, Mbretëria e Francës dhe disa vende të tjera europiane, shteti i Arbërisë (ashtu siç kishte bërë Mbretëria e Kroacisë në vitin 1102 me Mbretërinë e Hungarisë) kërkoi mbrojtje nga bujaria e këtyre shteteve, të cilat kishin sjellë traditat heraldike europiane në Arbëri- domethënë, stemën, flamurin, vulën, etj.

Ndërsa, sipas Traktatit të Viterbos (1267), Epiri dhe Morea u përfshinë nën mbrojtjen e Karlit I të Anzhuinëve, ky veprim u inkurajua edhe nga fisnikët arbër në vitin 1272, viti që përkoi me themelimin e Mbretërisë së Arbërisë (De Regnum Albaniae) të udhëhequr nga Karli I (Rex Albaniae), me seli në Durrac.

Në këtë kontekst, heraldika arbërore, e cila ka ruajtur simbolikën e saj që nga kohërat më të hershme të qytetërimeve mesdhetare, do të integrohet fuqishëm në zhvillimet e mëtejshme të Europës Perëndimore, veçanërisht shteteve italiane të kohës.

Kjo traditë e pasur europiane do të jetë veçanërisht e dukshme në heraldikën e familjes Castriota, e cila vazhdon të lulëzojë edhe pas vendosjes së sundimit osman, jo vetëm si një kujtim i thjeshtë, por mund të gjendet edhe në libra të ndryshëm dhe veçanërisht në artet pamore, siç është mishërimi i dy pikturave të piktorit anglez Edmund Leighton (1852-1922):

Edmund Leighton (1852-1922):

“Call to Arms” (“Thirrje për Armët”, 1888) dhe “Accoldate” (një çmim ose privilegj i dhënë si nder i veçantë, 1901)!

/trungu

https://www.facebook.com/share/p/1BtYtCfcTr/

admin admin