<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Categories: HISTORI/ARKEOLOGJI

Bashkë në Luftë, Bashkë në Histori

Në male të Drenicës, mes krismash dhe thirrjesh për liri, u shkrua një histori dashurie dhe trimërie. Azem Galica, burri i hekurt i maleve, nuk luftonte i vetëm. Pranë tij, me jelekun mbushur plot fishekë dhe me një guxim që sfidonte vdekjen, qëndronte Shotë Galica.

Martesa e tyre ishte një pakt i shenjtë lufte; Shota zgjodhi pushkën përpara vatrës dhe u bë e para grua që luftoi krah për krah me burrat. Askush nuk i numëronte aksionet e tyre, por flitej se ata kishin dhënë zemrën në më shumë se shtatëdhjetë beteja.

Më 1919, lufta u ndërpre nga një gëzim i shkurtër: lindi Bejta i Vogël. Mirëpo, Azemi e dinte se liria ishte ende larg, dhe fëmija i tyre, lindur në male mes acarit, e humbi jetën shpejt. Ky ishte çmimi i tmerrshëm që pagoi kjo familje e vogël për idealin e madh.

Kur Azemi ra më 1924, plaga ishte e thellë, por Shota nuk u thye. Ajo mori shpatën dhe udhëhoqi vetë çetën, duke ndjekur thënien e saj: “Jeta pa dije është si një luftë pa armë.” Ajo vazhdoi, pavarësisht se kishte lënë në fushën e nderit njëzet e dy pjesëtarë të familjes së saj.

Në fund, e vetme dhe e lodhur, u tërhoq në Shqipëri. Heroina që theu dy perandori, nuk i mbijetoi dot mjerimit. Shota Galica vdiq në varfëri më 1927, duke lënë pas një histori të pathyeshme për idealin dhe sakrificën.

http://<iframe src=”https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Farben.bushgjoka%2Fposts%2Fpfbid04txfXaTvaVc68pE6857u5CWx24cBCpoopFurV2TGoxGMrJ6MPyXFNd45v3WajXM1l&show_text=true&width=500″ width=”500″ height=”737″ style=”border:none;overflow:hidden” scrolling=”no” frameborder=”0″ allowfullscreen=”true” allow=”autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share”></iframe>

admin admin