Një shqiptar në Japoni në shekullin XIX: Historia e Anastas Bujarit

Në mesin e shekullit XIX, kur Japonia sapo kishte nisur të hapte portat e saj ndaj Perëndimit pas një izolimi shekullor, në këtë vend të largët arriti edhe një shqiptar: Anastas Bujari nga Korça. Historia e tij është pothuajse e panjohur për shumicën e shqiptarëve, por përfaqëson një shembull të rrallë të udhëtimeve dhe ndërveprimeve kulturore në një kohë kur bota ishte ende e ndarë nga distanca të pakalueshme.

Anastasi lindi në Korçë rreth mesit të shekullit XIX. Si shumë bashkëkohës të tij, ai emigroi në kërkim të mundësive të reja, duke kaluar përmes porteve të Mesdheut, e më pas duke u lidhur me rrjete tregtarësh dhe misionarësh që vepronin në Lindjen e Largët. Burimet tregojnë se ai u vendos në Japoni, ku u bë një figurë e respektuar në qarqet tregtare dhe intelektuale të kohës.

Shumë historianë mendojnë se Bujari ishte ndër shqiptarët e parë që shkelën në Japoni, duke shënuar një kapitull të papritur në diasporën tonë. Ai kontribuoi si ndërmjetës kulturor mes Evropës dhe Japonisë, duke folur disa gjuhë të huaja, çka i dha mundësinë të krijonte ura komunikimi në një vend që po përjetonte ndryshime të thella sociale e ekonomike.

Arsyeja kryesore është mungesa e dokumenteve të plota. Shumë gjurmë për Bujarin gjenden vetëm në përmendje të shkurtëra nga udhëtarë e tregtarë evropianë të kohës. Megjithatë, ekzistenca e tij dëshmon se shqiptarët nuk ishin të kufizuar vetëm brenda Ballkanit apo Evropës, por shfaqeshin edhe në skajet më të largëta të botës.

Historia e Anastas Bujarit na kujton se shqiptarët kanë qenë gjithmonë një popull udhëtar, i aftë të përshtatet dhe të krijojë ura mes kulturave. Për një vend të vogël si Shqipëria, është frymëzuese të dihet se edhe në shekullin XIX, një shqiptar jetonte mes samurajve dhe tregtarëve japonezë, duke ecur përpara frymës së kohës. /Trungu & InforCulture