<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Categories: KULTURË

Abetarja shqiptare e 1901, fjalët shqip që zëvendësojnë huazimet

Fjalët e huaja janë përdorur gjithmonë në Shqipëri. Kjo ka ndodhur për shkak të gjuhëve të popujve me të cilët është takuar gjatë historisë së saj; nga faktorët historikë, shoqërorë, ekonomikë, politikë, po dhe nga faktorë të brendshëm.

Si dëshmi vijnë disa faqe të shkëputura nga një Abetare e Gjuhës Shqipe e fillim viteve 1900. Në to vihen re fjalë tepër të rrahura edhe sot, si sevda, sekelldisem, inat, vakt, hava, ortak, hyzmet, muhabet, etj.

Pa dyshim se zhvillimi i gjuhës varet nga prania e huazimeve të cilat e pasurojnë gjuhën, por njëkohësisht edhe e dëmtojnë të tashmen dhe të kaluarën e saj.