Nga: Agron Islami
Njëri nga dijetarët e Prishtinës, Pir Muhammed Efendiu, në vitin 1559 i bëri një analizë librit të gramatikës së gjuhës arabe të autorit Ali bin Mesud, dhe veprën e tij e titulloi “Rahatü’l-kulûb”. Dy vjet më vonë, Ahmed Efendiu – po ashtu nga Prishtina – e kopjon (rishkruan) librin e autorit në fjalë, gjatë kohës sa ishte pjesë e ekspeditës ushtarake osmane kundër İranianeve në Mardin të Dijarbakrit (Turqi e sotme). Pas kthimit në vendlindje, në Prishtinë, Ahmed Efendiu e takon autorin e librit (Muhamed Efendiun) me ç’rast e kontrollojnë së bashku librin dhe vendosin t’ia dhurojnë bibliotekës së Xhamisë së Vogël në Prishtinë, ku njëherësh vunë kushtin e ndalesës. Pra, qëllimi ishte që libri të jetë pjesë e bibliotekës sa të jetë jeta …! Megjithatë, në kohën kur ushtria austriake pushtoi Kosovën (1689-1690), një pjesë e myslimanëve ikën në Serez, dhe bashkë me vete e kishin marrë edhe këtë libër. Pas një shekulli e gjysmë, respektivisht në vitin 1844, disa tregtarë nga Prishtina marrin informacion për librin në fjalë dhe sipas kushtit – amanetit të autorit – këta e rikthejnë në bibliotekën e Medresesë në Prishtinë.
Ky libër ruhet në Bibliotekën e Arkivit të Kosovës. /Telegrafi/
Për dikë që e adhuron djathin, lajmet për një studim që e lidh konsumimin e…
Të dish grupin e gjakut, sipas mjekësisë kinezë do të thotë të dish shumë…
Arrin në Itali i nxehti i vërtetë, ai që të rëndon frymëmarrjen dhe të…
Organizata Botërore e Shëndetësisë thekson se siguria ushqimore duhet të jetë gjithmonë një prioritet,…
Çdo katër vjet, planeti duket sikur ndalon për një muaj. Rrugët boshatisen, ekranet mbushen me…
Robin Hudi nisi si një traditë gojore në shekullin XII, përpara se të shndërrohej në…