<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Kim Mehmeti: Jetojmë nga një tragjedi në tjetrën!

Nga Kim Mehmeti

Kështu e ka kjo jetë: arrin një mëngjes kur në vend të buzëqeshjes së pritur me mall, të vjen lajmi rrëqethës se kurrë më nuk do i kesh pranë vetes ata që i japin kuptim jetës tënde.
Dhe askush nuk mund ta parashikojë se kur jemi nisur drejtë fatkeqësisë dhe sa pranë e kemi atë, siç nuk mundet askush ta përcaktojë sasinë e dhembjes që na takon e të cilën mund të na e sjellë një çast i vetëm, por të gjithë e dimë se e tërë dhembja e kësaj bote u takon njerëzve dhe se, ata duhet ta bartin atë.
E ky mëngjes dhe kjo ditë, shenjë të vetë kanë dhembjen e pikëllimin rrëqethës që na takon të gjithë neve që frymojmë në këto hapësira, e ku thuajse u mësuam të jetojmë nga një tragjedi në tjetrën dhe ku, na ndodh shumë shpesh, që të na bashkojë dhembja, e jo gëzimi, ku ka kush të na shprehë ngushëllime e të shpallë ditë zie, por jo edhe të na shpjegojnë sa duhet si dhe pse ndodhin përplasjet e autobusëve dhe kallja e spitaleve?!
Po pra, kështu e ka kjo jetë: ka mëngjese dhe ditë kur nuk din çka t’i thuash dhembjes që të ka pushtuar, kur duhet të flasësh me ndjesi e jo me fjalë, kur çdo gjë në ty i dorëzohet pikëllimit dhe t’i e pëshpëritë vetëm një fjali – më përqafoni në dhembjen tuaj të gjithë ju që nuk do mund t’i përqafoni kurrë më ata që sot i prisnit të ju kthehen. (Kim Mehmeti)

postbck postbck