Më plak mërzitja
që vetmiamë sjell;
përbuzja, urrejtja
të gjith sendet m’i mbështjell
që kam shumë anmiq
të liq
në këto sende pa shpirt,
Nuk flasin.
As sy s’kanë.
Po mue më bahet
se aty janë
vetëm që të më plasin
zemrën.
Së paku, të më shajnë:
I mallkuem!
Së paku, të anë tallin:
I uruem!
Së paku, të më këndojnë:
-I yni zot!
Ose të më thonë:
– Jeton kot!
Të flasin, të flasin se fjalë due
në kët vetmi me ndigjue.
Ose të më tregojnë historinë
e tyne, autobiografinë:
ndoshta ty do gjej gjasim
mejeten tcme pa tingllim
që në vetmi po e kaloj –
dhe s’po dij a rroj e s’rroj.
Sendet heshtin. – sa të pamëshirë!
Më bajnë dhe mue të hesht me pahirë,
pse gojë s’kanë
dhe nuk flasin,
aty janë
vetëm të më plasin
zemrën teme që po vuen
dhe në mërzi vetveten truen.
– Poezi nga Migjeni /InforCulture.info
Kanceri i mushkërive është lloji i dytë i kancerit më i përhapur si…
Bordullaku shihet shpesh si një bar i zakonshëm që rritet në kopshte, trotuare…
Pishina është vendi ideal për t’u freskuar gjatë ditëve të nxehta të verës,…
Është shumë e rëndësishme që të mbani nën kontroll nivelet e sheqerit në…
Një ekspert i shëndetit u ka kërkuar njerëzve të “shmangin” ushqimet për mëngjes…
Nxehtësia e verës mund të jetë e lodhshme dhe t’i bëjë aktivitetet e…