Më plak mërzitja
që vetmiamë sjell;
përbuzja, urrejtja
të gjith sendet m’i mbështjell
që kam shumë anmiq
të liq
në këto sende pa shpirt,
Nuk flasin.
As sy s’kanë.
Po mue më bahet
se aty janë
vetëm që të më plasin
zemrën.
Së paku, të më shajnë:
I mallkuem!
Së paku, të anë tallin:
I uruem!
Së paku, të më këndojnë:
-I yni zot!
Ose të më thonë:
– Jeton kot!
Të flasin, të flasin se fjalë due
në kët vetmi me ndigjue.
Ose të më tregojnë historinë
e tyne, autobiografinë:
ndoshta ty do gjej gjasim
mejeten tcme pa tingllim
që në vetmi po e kaloj –
dhe s’po dij a rroj e s’rroj.
Sendet heshtin. – sa të pamëshirë!
Më bajnë dhe mue të hesht me pahirë,
pse gojë s’kanë
dhe nuk flasin,
aty janë
vetëm të më plasin
zemrën teme që po vuen
dhe në mërzi vetveten truen.
– Poezi nga Migjeni /InforCulture.info
Rrjedhja e gjakut nga hunda është një problem i zakonshëm që mund të shkaktohet…
Mjalti konsiderohet prej kohësh një nga produktet natyrale më të përdorura në ushqim dhe…
Stabiliteti i gjurit varet nga bashkëpunimi i muskujve të kofshës, ijëve dhe vitheve, prandaj…
Gjatë ditëve të ftohta, të gjithë përballemi me dhimbje të fytit. Në vend që…
Shëndeti dhe integriteti i procesit të tretjes është vërtetë shtylla e shëndetit të njeriut.…
Temperaturat e larta të verës mund ta kthejnë shtëpinë në një ambient të padurueshëm, veçanërisht…