Historia e vërtetë që frymëzoi filmin ikonik “The Revenant”: Si i mbijetoi Hugh Glass një sulmi brutal të ariut

Filmi “The Revenant” (2015), me aktorin Leonardo DiCaprio në rolin kryesor, është një nga dramat më të njohura të mbijetesës në historinë e kinemasë. Megjithatë, ajo që shumë nuk e dinë është se historia e tij bazohet në jetën e vërtetë të gjuetarit amerikan Hugh Glass, një njeriu që përjetoi një nga sprovat më të jashtëzakonshme të mbijetesës në fillim të shekullit XIX.

Në vitin 1823, Hugh Glass ishte pjesë e një ekspedite gjuetarësh përgjatë lumit Missouri, në territorin që sot i përket Dakotës së Jugut. Gjatë një eksplorimi, ai u sulmua papritur nga një ari i madh grizzly që po mbronte këlyshët e saj.

Sulmi ishte shkatërrues. Ariu i shkaktoi plagë të rënda në shpinë, qafë dhe këmbë, ndërsa shokët e tij arritën ta vrisnin kafshën vetëm pasi Glass kishte pësuar dëmtime të rënda. Duke menduar se ai nuk do t’u mbijetonte plagëve, disa anëtarë të ekspeditës mbetën për ta ruajtur derisa të vdiste.

 

Pas disa ditësh pritjeje, dy prej shokëve të tij vendosën ta braktisnin. Ata morën armët dhe pajisjet e tij dhe u larguan, duke e lënë të vetëm, pa ushqim dhe pa mjete mbijetese në një zonë të egër.

Për shumicën e njerëzve, kjo do të kishte qenë fundi.

Por jo për Hugh Glass.

Pavarësisht plagëve të rënda, Glass filloi të zvarritej për javë të tëra nëpër pyje, fusha dhe lumenj. Ai ushqehej me manaferra, rrënjë bimësh dhe çdo burim ushqimi që mund të gjente gjatë rrugës.

Historianët vlerësojnë se ai përshkoi rreth 320 kilometra, derisa arriti në një vendbanim ku mori ndihmën e nevojshme. Arritja e tij konsiderohet edhe sot një nga historitë më të jashtëzakonshme të mbijetesës në historinë e Amerikës së Veriut.

Edhe pse “The Revenant” është frymëzuar nga kjo histori, filmi merr liri artistike në disa pjesë të rrëfimit.

Në film, personazhi kryesor udhëhiqet nga dëshira për hakmarrje ndaj njeriut që e tradhtoi. Në realitet, kur Hugh Glass më në fund i gjeti ata që e kishin braktisur, ai nuk zgjodhi rrugën e hakmarrjes. Sipas rrëfimeve historike, ai vendosi t’i falte, duke e konsideruar mbijetesën si fitoren e tij më të madhe.

Historia e Hugh Glass mbetet një dëshmi e jashtëzakonshme e forcës së vullnetit, këmbënguljes dhe instinktit për të mbijetuar. Edhe pas më shumë se dy shekujsh, ajo vazhdon të frymëzojë libra, dokumentarë dhe filma, duke kujtuar se njeriu është i aftë të përballojë sprova që duken të pamundura.

Historia e tij tregon se ndonjëherë fitorja më e madhe nuk është hakmarrja, por aftësia për të mbijetuar dhe për të vazhduar përpara. \Trungu