E di se pas vdekjes sime disa do kënaqen,
Do flasin: i mbylli sytë, e kyçi gojën lugati,
Se mjaft na ka prishur mendjen dhe paqen,
Se tepër litarin e kohës e zgjati.
E di se gëzimi i tyre i shkurtër do jetë,
Pas vdekjes sërishmi kam për t’u dalë
Me nofullë të rrjepur nga qindra faqe e fletë:
“Jam gjallë, a doni të hamë së bashku një ngjalë”?
Nga: Agron Islami Si rrjedhojë e Luftës Ruso-Osmane 1877-1878 dhe vendimeve të Kongresit të Berlinit,…
Kur Titaniku u nis në udhëtimin e tij të parë fatkeq në prill të vitit…
Nga: Ismet Azizi Proceset demografike në rajonin e Bihorit gjatë shekullit XX nuk mund të kuptohen…
Nga rrënojat e rrethimit të Shkodrës në katedrat e Venedikut dhe Padovës, rrugëtimi i dijetarit…
Mjegullimi dhe lagështia në xhama nuk janë gjithmonë normale – ato mund të tregojnë probleme…
Ι Λ Λ Υ Ρ Ι Κ Ο Ν ILIRIKU, NË KOHËN E PERANDORIT ME…