<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Categories: RETROSPEKTIVË

Në vitet 1920, Tirana ishte një qytet i pëlqyeshëm, po t’u besojmë rrëfimeve të udhëtarëve të huaj

Ilir Ikonomi

Shumë ndryshe nga pamja e Tiranës së sotme, që të vret sytë me katërkëndëshat pa shije të projektuar nga arkitektët e betonit me ndihmën e dorës së prishësit, qyteti i dikurshëm shquhej për rradhët e gjata të plepave në hyrje, lisat madhështorë e të lashtë, qiparisat me karakter dhe shtëpitë dollmallije me tjegulla të kuqe të rrethuara nga bahçe plot pemë e lule.

Në mes ngrihej kulla e lartë e sahatit, maja e së cilës ishte në stilin e barokut osman, me qemerë të harkuar dhe me mbulesë prej plumbi. Nën kulmin varej këmbana, ose kumona, siç e quanin tiranasit, që lajmëronte orën e plotë.

InForCulture