<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Categories: RETROSPEKTIVË

“Më ktheni dinarët”

Sokol Hasani nga një fshat i Mitrovicës erdhi në Shqipëri më 1.1.1960 dhe kërkoi strehim politik. Menjëherë u dërgua te “shtëpia e madhe” në Shijak, vendi ky kryhej “krehja” e parë e kosovarëve. Më pas sigurisht u degdis në Çermë për një jetë më të keqe. Duhej ta preknin e ta shihnin sa e mirë ishte Shqipëria e bacë Enverit, për ta besuar. Sigurisht ishte krejt ndryshe nga ajo që ua shiste propaganda. Mirë që i trajtonin kështu, por u merrnin edhe paratë që kishin me vete. Bashkëlidhur letra e datës 31.3.1960 drejtuar Degës së Refugjatëve në Kryeministri. Nga Çerma sigurisht. (Kastriot Dervishi)

InForCulture