Një herë një njeri i varfër i cili e pyet një dijetar:I nderuarë,më thuaj pse jam kaq i var-fër,çfarë kam bë-rë të jem kaq i varfër!?Sepse nuk ke mësuar të dhurosh i përgjigjet i urti!
I varfëri: Si mund të jap kur nuk kam unë asgjë!
Dijetari: Në fakt, ti ke më shumë gjëra që të tjerët nuk i kanë.Ke fytyrën me të cilën mund të dhurosh buzëqeshje,ke gojën me të cilën mund të dhurosh urtësi dhe ngushëllim të tjerëve, ke zemrën të cilën mund ta hapësh për të tjerët, ke sytë tek të cilat mund të shohësh të mirat tek të tjerët, ke trupin të cilin mund ta përdorësh për të ndihmuar të tjerët.
Ti në fakt nuk je fare i var-fër, sepse varfëria e vërtetë është varfëria e shpirtit iu përgjigjë njeriu i urtë.
Varfëria është e përkohëshme, varfëria e vërtetë është në shpirt.
Lajmi që Akademia e Shkencave do shkruajë “Historinë e Shqiptarëve” është nga më të mirët…
Nëse papritur në ekranin informues të panelit të instrumenteve të veturës shfaqet mesazhi “Service Now”,…
Kur pëllumbat e zgjedhin tarracën tuaj si vend të sigurt, pastrimi i zakonshëm nuk mjafton.…
Shumë njerëz e fillojnë ditën me kafe dhe ëmbëlsira nga furra e bukës, por ekspertët…
Themeluesi i Republikës Popullore sundoi në një stil të çuditshëm dhe brutal. Një biografi e…
-Anekdota popullore shqiptare- DJATHI I NJELMËT: Një fshatari një natë ia vodhën djathin. Të nesërmen…