“Sa herë që bisedojnë dy shqipetarë për çështjen kombëtare, fajin ua hedhin të tjerëve: Si mund të përparonim, thotë njëri, kur nuk na linte Turqia të kishim shkolla në gjuhë shqip? Si mund të rrinte mbreti në Shqipëri, kur fuqitë e mëdha e bënë Shqipërinë, por nuk i dhanë një hua të madhe, që të organizonte ushtri, xhandarmëri, etj: Si mund të kishte fuqi mbreti ynë, kur fuqitë e mëdha e dërguan në Durrës, pa ushtri europiane. Si mund të përparojmë thotë tjetri, kur ne shqiptarët nuk kemi pasur udhëheqës? Dhe kësisoj me të këtilla
Pjesë nga editoriali i Vol-I NR.2 – “Përparimi” – NEW YORK, KORRIK 1916
Për dikë që e adhuron djathin, lajmet për një studim që e lidh konsumimin e…
Të dish grupin e gjakut, sipas mjekësisë kinezë do të thotë të dish shumë…
Arrin në Itali i nxehti i vërtetë, ai që të rëndon frymëmarrjen dhe të…
Organizata Botërore e Shëndetësisë thekson se siguria ushqimore duhet të jetë gjithmonë një prioritet,…
Çdo katër vjet, planeti duket sikur ndalon për një muaj. Rrugët boshatisen, ekranet mbushen me…
Robin Hudi nisi si një traditë gojore në shekullin XII, përpara se të shndërrohej në…