<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Qysh nga viti 1954 NATO dinte çdo gjë mbi Shqipërinë

Nga Kastriot Dervishi

Teknikat e punës e Sigurimit të Shtetit kanë qenë kryesisht bajate, pa fantazi dhe pothuajse njësoj. Lidhnin një ngjarje botërisht të njohur p.sh. aksident me falsitetin sikur këtë e organizoi Sigurimi, duke legjenduar shpifjen apo sajesën. Në sigurimin e informacionit, organet e Sigurimit të Shtetit ishin tejet defektoze dhe shumë larg një organi me nivel mesatar.

Pas dështimit të misioneve informative të organizuara nga këshilltarët sovjetikë në Ministrinë e Punëve të Brendshme në Shqipëri të njohura me emrin “Buza e bredhit” (15 korrik – 1 nëntor 1949) dhe “Liqeni i Vajkalit” (3 korrik 1952 – 23 tetor 1953), në të cilat vëmendja e Perëndimit ndaj Shqipërisë nuk kishte qenë e madhe, në vitin 1954 CIA dhe NATO ndryshuan strategji. Ata nëpërmjet shërbimit sekret grek KYP vendosën teknologji përgjimi në gjithë kufirin shqiptaro-grek, duke i siguruar NATO-s një informacion të bollshëm e të mjaftueshëm, mbi bisedat telefonike, telegramet shifër, etj. Me këtë proces, pra me instalimin e teknologjisë amerikane, u mor stacioneri i CIA-s në Greqi, Tom Caramessinis (me origjinë greke). Materiali i siguruar, sigurisht i klasifikuar, pas përpunimit të tij dhe shkallës së rëndësisë u përcillej gjithë vendeve të NATO-s. Interesi më i madh ishte sigurisht deri në vitin 1968 kur Shqipëria ishte anëtare e Traktatit të Varshavës (deri në vitin 1961 anëtare aktive e tij). Pas këtij viti, pavarësisht se nuk ishte më rëndësia e parë, NATO siguroi gjithnjë një informacion të shpejtë e të besueshëm mbi atë që ndodhte në Shqipëri.

postbck postbck