<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

1944/Të vrarë para derës së shtëpisë e të futur në karroce akulloreje

Në vitin 1992, një komision trepalësh, me përfaqësues nga Ministria e Rendit Publik, Ministria e Drejtësisë dhe Shoqata e ish të Burgosurve Politikë, filloi të grumbullojë dëshmi për rastet e personave të vrarë dhe internuar, për rastet kur mungonin dokumentet arkivore. Në atë kohë, kishte shumë njerëz gjallë të cilët mund të dëshmonin ngjarjet e kaluara. Dëshmia e mëposhtme e nënshkruar nga zotërinjtë Naim Vreto, Raqi Bexho dhe Osman Kazazi dhe zonjat Nexhmije Saraçi e Artemis Vreto, hedh dritë mbi një ngjarje nga masakrat e tetor-nëntorit 1944 në Tiranë.Deklarata: “Duke u gdhirë data 1 nëntor 1944, pjesëtarë të forcave partizane komuniste, në rrugën e “Saraçit”, sot “Shinasi Dishnica”, morën dy oficerë banues në këtë rrugë, të quajturit major Muharrem Liku dhe kapiten Abdulla Saraçi. Forcat e lartpërmendura, porsa i morën në shtëpitë e tyre, i vranë në mënyrën më barbare pa i gjykuar dhe të vrarë i futën në një karrocë akulloreje duke i ruajtur dy ditë me një roje partizane. Mbasi filluan të dekompozoheshin u morën nga familjet dhe komshinjtë për t’u varrosur”.

postbck postbck