<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Pse Krishti i Mikelanxhelos, ka një dhëmb më shumë?..

Në pasqyrimin e figurës së Krishtit, Mikelanxhelo e pajisi atë me një dhëmb prerës (incisiv) më shumë, siç kishte bërë në veprat e tjera (dhe siç bënin artistët e tjerë).

Përse?

Motivimi i paraqitjes së një incisivi qendror më shumë në gojën e Krishtit te “Mëshira” (1497-1499), ruajtur në Bazilikën e Shën Pjetrit, lidhet me simbolikën fetare.

Në ato kohë, në të vërtetë prerësi i pestë u përcaktua si “dhëmbi i mëkatit” dhe zgjedhja e Mikelanxhelos, për ta skalitur atë do të simbolizonte hamendësimin e tërë mëkateve të shoqërisë nga Krishti.

Kjo teori u mbështet nga Marco Bussagli, historian i artit pranë Akademisë së Arteve të Bukura në Romë.

Dhëmbi i gjykimit

Po ashtu, Mikelanxhelo e pasqyroi “dhëmbin e mëkatit” edhe në disa skica të Gjykimit Universal, edhe pse ai nuk ishte as artisti i vetëm dhe as i pari që e bëri këtë.

Diçka e tillë duket, për shembull, midis nofullave të djallit të pasqyruar nga Botiçelli në vizatimet e tij, të “Komedisë Hyjnore”.

Rasti më i hershëm haset në “Mëshira”, nga Lorenzo Salimbeni, i cili jetoi midis shekujve XIV dhe XV.

postbck postbck