<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

U shfaq vetëm për pak kohë, ishulli misterioz në zemër të Mesdheut që shkaktoi mosmarrëveshje ndërkombëtare

Rajoni i Siçilisë, në Itali njihet për aktivitetin sizmik të saj shpesh i shoqëruar me shpërthime në malin Etna që ndër shekuj kanë shkaktuar dhjetëra mijëra vdekje.
Ishte viti 1831 ku një grup peshkatarësh që vunë re se diçka e çuditshme po ziente në fund të Detit Mesdhe. Në korrik të atij viti, peshkatarët sicilianë kishin filluar të vinin re dhëmbëza peshqish të ngordhur që ngriheshin në sipërfaqen e oqeanit. Peshqit ishin të ngrënshëm, por ata kishin erë të keqe squfuri.
Shkaku i ngordhjes së peshqve u bë i qartë disa ditë më vonë, natën e 10 korrikut, kur marinarët vunë re se shenja të një vullkani ishin shfaqur mbi dallgët, duke shpërndarë tym, hirit dhe lavës. Ajo u rrit dhe u rrit, dhe në gusht ishte formuar një ishull i tërë.
Ishulli ishte pak më shumë se një shkëmb – rreth gjysmë milje (800m) në diametër dhe 200ft (60m) mbi det – por ishte plot mundësi; shumë njerëz madje besuan se po vëzhgonin lindjen e një kontinenti krejt të ri.

I vendosur në zemër të rrugëve evropiane të transportit, ishulli shpejt çoi në një mosmarrëveshje ndërkombëtare, pasi Franca dhe Britania e Madhe garuan me Sicilianët për pronësinë e ishullit. Argumenti ishte gjithçka për asgjë, megjithatë. Brenda pesë muajsh, ishulli ishte zhytur përsëri nën sipërfaqen e oqeanit, duke i bërë disa ta quanin “L’isola che non c’è” (ishulli që nuk është atje) ose “L’isola che se ne andò” ( ishull që u largua).

Ky muaj shënon 190 vjetorin e shfaqjes së ishullit. Vullkanologët kanë qenë në gjendje të hartojnë fundin e detit rreth ngushticës siciliane në detaje të jashtëzakonshme, me imazhe mahnitëse të kësaj Atlantize jetëshkurtër. Puna e tyre mund të na ndihmojë të kuptojmë pse u shfaq dhe u zhduk – dhe nëse një ishull i ri mund të ngrihet ndonjëherë në vend të tij.

postbck postbck