<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Aroma e bukës..

Daut Dauti

Deri në fillim të viteve të 70-ta, të shekullit të kaluar, në fshatrat tona buka ka pasur ngjyrë të zezë. Kjo ka qenë për shkak se fshatarët e kultivonin vetë grurin, të cilin pastaj e bluanin në mullinjtë me ujë. Këta mullinj nuk kishin filtera dhe e tërë kokrra e grurit, pra me tërë përmbajtjen, shndërrohej në miell. Prandaj, kishte ngjyrën e zezë.


Në qytet furrat gatuanin bukë të bardhë, e cila ishte më e shtrenjtë se e zeza. Buka e zezë ka qenë simbol i fshatit dhe i varfërisë. Në qytet njerëzit kishin para dhe hanin bukë të bardhë. Ata që hanin bukë të zezë konsideroheshin me gjendje jo të mirë ekonomike.


Nuk ka pasur asgjë më të shijshme se buka e zezë. Kur dilte e pjekur nga furra ose nga saçi i oxhakut, lëshonte një aromë të këndshme që e mbushte dhomën. Aroma rritej dhe i kaplonte shqisat kur buka, valë e nxehtë, ndahej në copa. Në këtë moment, duke e çuar copën e bukës te goja, ndjehej aroma e tokës, kallirit, gjelbërimit … Kur hahej me djath, bylmete tjera ose me perime, kishte një lezet të papërshkruar.


Pastaj erdhën mullinjtë modern dhe e zhdukën bukën e zezë. Të gjithë u bënë të pasur dhe hanin bukë të bardhë. Sot buka e zezë është kthyer sërish, por është më e shtrenjtë dhe e hanë ata që kanë para dhe njohuri për ushqimin e shëndetshëm. Megjithatë, i mungon aroma e kënaqësisë, aroma e natyrës. Aroma e bukës dhe e kujtimeve që më nuk kthehen. /InforCulture.info

postbck postbck

Leave a Comment
Share
Published by
postbck postbck
5 years ago

Recent Posts

Sr Noel Malcolm “Arsyet e konvertimit (në Islam) në përgjithësi ishin vullnetare..

Sr Noel Malcolm për konvertimin e shqiptarëve në fenë islame në periudhen e Perandorisë Osmane.…

4 hours ago

Agjërimi ndihmon në përsosjen e koagulimit të gjakut, sipas një studimi

  Një studim i ri zbuloi se agjërimi mund të ndihmojë në minimizimin e komponentëve…

4 hours ago

Kujdesi ndaj gojës dhe dhëmbëve gjatë Ramazanit – pa e cenuar agjërimin

Muaji i Ramazani është kohë reflektimi, përkushtimi dhe disipline shpirtërore. Por ndërkohë që kujdesemi për…

4 hours ago

Kujdesi për një fëmijë me çrregullim të spektrit autik

  Autizmi, ose çrregullimi i spektrit autik (ASD), është një variant natyror i zhvillimit të…

5 hours ago

Fluturimi i parë i një ketri të vogël fluturues (Video)

Në një nga ato momentet e rralla kur natyra të mban frymën pezull, videoja “Baby…

5 hours ago

Napoleon Bonaparti, ngjitja dhe rënia e gjeniut që tronditi botën

Pak njerëz në histori kanë lënë një gjurmë kaq të thellë sa Napoleon Bonaparti. Ai…

5 hours ago