<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Kjo është macja më e rrallë dhe misterioze në botë,ja pse

Zona e kërkimit e Kantimahanti ishte katalogimi i sjelljes së qenve të egër të zënë rob në kopshtin zoologjik, i vendosur ashtu siç ishte në afërsi të Ghats Lindore, një varg biodiversiteti malesh përgjatë bregdetit jug-lindor të Indisë.

Macja e peshkimit është një nga grabitqarët më enigmatikë të Indisë, që gjuan në ligatinat dhe kënetat e saj të mbetura. Përpjekjet për ta shpëtuar atë gjithashtu mund të ndihmojnë në ruajtjen e një amortizimi jetësor kundër ndryshimit të klimës, shkruan Panorama.

Takimi u zhvillua në një mëngjes të freskët të dimrit në 2012, në qytetin bregdetar indian Visakhapatnam. Një erë e butë frynte në ajër ndërsa Murthy Kantimahanti qëndronte i trazuar, duke shikuar në një kurth metalik të vendosur në një shteg që të çonte në shkurre të dendura dhe pemë të larta të Neem, transmeton lajmi.net.

Brenda kurthit ishte një mace, por jo e zakonshme. Ishte më e madhe se një mace shtëpie, por jo aq e madhe sa një leopard apo një tigër. Kishte një fytyrë të kaltër, veshë relativisht të vegjël për madhësinë e kokës, një bisht të shkurtër dhe këmbë, si një kafshë ujore.

Kantimahanti sapo kishte mbërritur në Parkun Zoologjik “Indira Gandhi” në zemër të Pyjeve Seethakonda, ku punoi si biolog. Ai ishte mësuar të shihte kafshë të egra vendase si dreri Sambar, qeni i egër aziatik, leopardi indian dhe gaur (i njohur gjithashtu si bizon indian). Por kjo mace ishte diçka krejt tjetër.

Zona e kërkimit e Kantimahanti ishte katalogimi i sjelljes së qenve të egër të zënë rob në kopshtin zoologjik, i vendosur ashtu siç ishte në afërsi të Ghats Lindore, një varg biodiversiteti malesh përgjatë bregdetit jug-lindor të Indisë.

Është një zonë ku mbillen plantacione shqeme dhe mangoje. Kopshti zoologjik shpesh bënte kurthe për të kapur qen të egër dhe ai monitoronte sjelljen e tyre. Në atë mëngjes dimri, ai kishte marrë një telefonatë të tërbuar nga një koleg në kopshtin zoologjik, duke e thirrur atë në një kafaz të veçantë.

“Isha i hipnotizuar,” thotë ai. “Kopshti zoologjik kishte hedhur një kurth për të kapur një qen të egër. Krejt befasisht, një mace kishte kapur mishin e viçit dhe përfundoi në grackë”.

Autoritetet e kopshtit zoologjik u habitën nga këmbët me rripa dhe pamja e çuditshme e kafshës. Kjo dukej se nuk ishte një mace e zakonshme.

Kantimahanti e njohu kafshën menjëherë. Për syrin e stërvitur, pamja e një mace peshkimi është e veçantë, por nëse ndonjëherë kishte ndonjë dyshim, ekzistonte një tipar që e ndihmoi Kantimahanti ta identifikonte atë menjëherë – agresioni i pastër. Pasi të ketë ngrënë copën e viçit, kjo mace, një mashkull, u tërhoq ashpër dhe vazhdimisht në hekurat e grackës.

“Nëse pyesni studiuesit që studiojnë sjelljen e maceve të peshkimit në natyrë, ata do t’ju thonë se nuk tërhiqet kurrë“, thotë Kantimahanti. “Edhe kur shohin një qenie njerëzore, ata qëndrojnë në këmbë”.

Macja u qetësua, u trajtua për mavijosje dhe u lëshua përsëri në jetën e egër. Ishte shikimi i parë i dokumentuar i një mace peshkimi në Visakhapatnam bregdetare.

Deri në atë kohë, macet e peshkimit ishin parë rrallë vetëm në vendin e shenjtë të shtetit Coringa Wildlife, i njohur për pyjet e tij të gjera të mangove, katër orë larg. Dihej shumë pak për sjelljen e maces së peshkimit, pavarësisht se u gjet në 11 vende në të gjithë Azinë.

Takimi ndihmoi autoritetet shtetërore të kuptonin se macet e peshkimit ishin një pjesë natyrore e peizazhit të ligatinës së Andhra Pradesh dhe shumë më të përhapura se sa kishin supozuar më parë. Ajo ndezi një nga kërkimet e para të indeve të maceve të peshkimit, të kryera midis 2014 dhe 2018.

postbck postbck

Recent Posts

Nëse foshnja juaj ka bllokim të hundëve, ja çfarë duhet të bëni

  Bllokimi i hundëve është shumë i zakonshëm tek foshnjat, sidomos gjatë stinëve të ftohta…

14 hours ago

IKSHPK njofton qytetarët për Hantavirusin: Sa jemi në rrezik?

    IKSHPK ka njoftuar qytetarët rreth rrezikut me infeksionin Hantavirus. Sipas IKSHPK rreziku vlerësohet…

15 hours ago

​Dhjetë raste të fruthit në Kosovë, rritet interesimi për vaksinim të fëmijëve

    Nga 16 prill deri më 8 maj, në Kosovë janë konfirmuar dhjetë raste…

15 hours ago

Shqipëria dhe Kosova, ndër vendet me përdorimin më të lartë të IA-së gjeneruese në Europë

Përdorimi i inteligjencës artificiale gjeneruese po përhapet me ritme të ndryshme në Europë, por Shqipëria…

1 day ago

1448 — Planet sekrete për shkatërrimin e Skënderbeut

Më 27 qershor 1448, Republika e Venedikut harton udhëzime sekrete për të dërguarin e saj…

1 day ago

”Moj e bukura More”, hulumtimi i Edi Shuriut për historinë e këngës së bukur arbëreshe

Kënga “Moj e bukura More” përfaqëson njërën ndër lirikat më të bukura të shkruara dhe…

1 day ago