<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Shkencëtarët zbuluan si të shndërrojnë plastikën e ricikluar në vanilje!

Shishet plastike aktualisht janë lloji i dytë më i zakonshëm i ndotjes plastike. Kjo ka bërë që materiali të ndikojë tmerrësisht keq në jetën e egër, si dhe të përhapë ndotje masive.

Në një përpjekje për ta luftuar këtë problematikë, shkencëtarët kanë zhvilluar një enzimë mutante që mund të shpërbëjë tereftalatin e polietilenit që gjendet në shishet plastike, në vanilinë – përbërësi bazë i aromës së vaniljes dhe esencës së vaniljes.

Vanilina është një kimikat i njohur, që është pjesë e një tregu në rritje; jo vetëm që është aromatizues i kërkuar, por ka përdorime më të gjera farmaceutike dhe herbicide.

Si rezultat, kërkesa për vanilinë ishte më shumë se 37,000 ton në 2018-ën, dhe 85% e saj aktualisht po sintetizohet nga lëndët djegëse fosile. Aftësia për të përdorur shishe të ricikluara si pjesë e zhvillimit të saj mund ta zvogëlojë shumë ndotjen plastike.

Joanna Sadler, nga universiteti i Edinburgut, shpjegon rëndësinë e zhvillimit:

“Ky është shembulli i parë i përdorimit të një sistemi biologjik për ngritjen e mbetjeve plastike në një kimikat të vlefshëm industrial dhe ka pasoja shumë emocionuese për ekonominë. Rezultatet nga kërkimi ynë kanë implikime të mëdha për fushën e qëndrueshmërisë plastike dhe demonstrojnë fuqinë e biologjisë sintetike për të adresuar sfidat e botës reale.”

Dr. Stephen Wallace, gjithashtu e shkollës së Shkencave Biologjike të universitetit të Edinburgut, vuri në dukje rëndësinë e zbulimit:

“Puna jonë sfidon perceptimin se plastika është një mbetje problematike dhe në vend të kësaj demonstron përdorimin e saj si një burim i ri karboni nga i cili mund të merren produkte me vlerë të lartë. Duke pasur parasysh që plastikat ‘humbin 95% të vlerës së tyre materiale’ pas një përdorimi të vetëm, aftësia për të shndërruar 79% të produktit në diçka me vlerë mund të jetë domethënëse në përpjekjet e riciklimit”

Hapi tjetër është zhvillimi i një metodologjie që mund t’i lejojë shkencëtarët të shpejtojnë këtë ndarje të kimikateve, në mënyrë që të mund të përdoret më gjerë.

Ellis Crawford, nga Royal Society of Chemistry, ka diskutuar ndikimin e rëndësishëm që mund të ketë ky zhvillim:

“Ky është një përdorim vërtet interesant i shkencës mikrobike. Përdorimi i mikrobeve për t’i kthyer mbeturinat e plastikës, të cilat janë të dëmshme për mjedisin, në një mall të rëndësishëm është një demonstrim i bukur i kimisë së gjelbër.”

postbck postbck