<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Kartolina që mbërriti në destinacionin e duhur pas 60 vitesh

Ishte viti 2003, kur një kuti me kartolina të vjetra tërhoqi vëmendjen e Leora Krygier.

Ajo kaloi një orë duke kontrolluar kutinë më kartolina dhe duke lexuar mesazhet e shkruara për familjen, miqtë, të dashurit. Por një kartolinë i tërhoqi më shumë vëmendjen.

Kartolina ishte shumë ndryshe nga të tjerat, nuk kishte shkëlqim as nuk ishte e bukur. Dukej sikur ishte dërguar me postë në 1942, një kartolinë falënderimi, nga një ushtar. Më në fund Leora e gjeti atë çfarë kërkonte dhe e bleu kartolinën për 50 cent. Pasi shkoi në shtëpi ajo filloi të analizonte fjalët që ishin shkruar në të.

Letra ishte shkruar në vitet 40 dhe sipas saj, ekzistonte një mundësi që Maynard të ishte ende gjallë.

Megjithatë, atëherë, gjurmimi i njerëzve në internet nuk ishte aq i lehtë. Kështu që Leora vendosi të kontaktonte zyrtarët e Ushtrisë Britanike. Pas shumë përpjekjeve, zyrtarët i dhanë emrin e personit që kishte shkruar kartolinën.

Emri i tij i ishte Arthur Thomas Maynard.

Pas një viti kërkimesh, Krygier mori një email nga Michael dhe Valerie Boxall, banorë të fshatit rural Stibbard në Norfolk, Angli. Boxalls po shkruante në emër të fqinjit të tyre, Tom Maynard dhe motrës së tij Winnie Maynard Davis. Të dy vëllezërit dhe motrat, tani në të 80-at e tyre, kishin një vëlla të quajtur Arthur Maynard.

Më në fund ajo gjeti personin që kërkonte.

Në fund të verës në 2004, Krygier udhëtoi në Londër me vajzën e saj. Pasi mbërritën në Londër, Krygier dhe vajza e saj udhëtuan me tren për në verilindje të Londrës në qytetin NorWich, Angli dhe më pas udhëtuan për në fshatin Stibbard.

Takimi me familjarët e tij ishte një eksperiencë që ajo nuk do e harrojë kurrë. Leora gjithashtu u takua me Boxalls dhe banorët e tjerë të Stibbard të cilët kishin dëgjuar për kërkimin e saj.

“Unë shpresoja se do ta gjeja të gjallë, tha Krygier. “Dhe rezultoi që ky ushtar kishte kaluar një jetë shumë të trishtuar. Ai nuk ishte martuar kurrë, nuk kishte fëmijë. Por ai i donte klasikët dhe i pëlqente shumë të pikturonte.”

Para se ajo të largohej, Tom Maynard i dha Krygier disa prej pikturave të vëllait të tij.

postbck postbck