<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Kur besohej se Mbret i Shqiptarëve do ishte Aladro, pinjolli i Kastriotëve

Fakte të panjohura më parë vazhdojnë të bëhen publike herë pas here. Kështu edhe rasti në fjalë. Gazetari Armand Plaka ka botuar se fundmi në profilin e tij në Facebook, këtë status që hedh pak më shumë dritë rreth një segmenti të historisë shqiptare.

Pallati i Princit Aladro Kastriota, në Jerez De la Frontera

***Lexo edhe : Aksident fatal në Shkodër, polici përplas për vdekje drejtuesin e biçikletës

1902. Atëherë kur besohej se Mbret i Shqiptarëve do të ishte një pinjoll i Derës së Kastriotëve, për të cilin më shume se 10 vite me radhë nga 1900-1912 ishte folur e shkruar aq shumë, saqë ky fakt merrej thuajse i mirëqenë.

Fotot dhe kartolinat me imazhin e tij, të shoqëruar nga flamuri i Skënderbeut, linin të kuptonin se ai ishte kandidati i padiskutueshëm për fronin shqiptar.

Rrugës gara solli me vete edhe kandidatë të tjerë; francezë, italianë, turq, shqiptaro-egjiptianë, madje Ismail Bej Vlora pati propozuar edhe vetë Presidentin e SHBA-së ( nëse ky i fundit do të dëshironte – thoshte Plaku i Vlorës), por Aladro Kastriota ishte padyshim më i lakuari, më i raportuari në mediat e huaja dhe fletoret shqiptare në diasporë e në Shqipëri, e nga tjetër në fund edhe më i abandonuari, duke vjelë edhe talljet e Faik Konicës, pasi ky i fundit e kishte mbështetur fillimisht ndërsa drejtonte Revistën ALBANIA nga Brukseli.

Kjo kishte bërë që të rritej papritur edhe interesimi i Spanjës (normalisht një nga fuqitë më të painteresuara dhe më neutrale për fatin e Shqipërisë) dhe shtypit spanjoll, i cili po e ndiqte fatin e tij me kërshëri, duke sjellë shpesh artikuj, intervista, reportazhe dhe analiza rreth “çështjes shqiptare”, sikurse na shfaqet në këtë artikull të 2 prillit 1902 në “Nuevo Mundo”.

Fotoja tjetër është marrë nga arkivat spanjolle dhe na shfaq shtëpinë apo Pallatin e Princit Aladro Kastriota, në Jerez De la Frontera, një qytet i vogël spanjoll në Provincën e Cadiz-it, në rajonin autonom të Andaluzisë në jugperëndim të Spanjës.

postbck postbck