<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

NASA dhe shkenca diellore

Në intervale pothuajse të rregullta, dielli shfaq disa njolla që në fakt janë stuhi diellore. Shkencëtarët e vëzhgojnë nga afër këtë aktivitet pasi ai mund të ketë ndikim negativ në mjetet e komunikimit dhe në rrjetet e shpërndarjes së energjisë elektrike. Por intensiteti i pakësuar e dy cikleve të fundit diellore i lë shkencëtarët në mëdyshje.

Njollat diellore janë shpërthime të zjarrta të shkaktuara nga stuhi të mëdha elektromagnetike. Kur ato ndodhin, ne i shohim tetë minuta më vonë, aq kohë sa i duhet dritës për të arritur në Tokë.
Grimcat e para të stuhisë marrin 20 deri në 30 minuta kohë për të arritur. Ato janë të rrezikshme për njerëzit, kështu që nëse stuhia është intensive, astronautët në bordin e Stacionit Ndërkombëtar të Hapësirës janë këshilluar për të lëvizur në zonat e mbrojtura.
Pas një ose dy ditësh, vjen pjesa më e madhe e stuhisë, në formë kurore masive.

“Kurora përbëhet nga miliarda ton material diellor. Ndonëse ajo udhëton miliona kilometra në orë, kjo është një shpejtësi relativisht e ngadaltë”, thotë shkencëtari i NASA-s, Alex Young.
Disa agjenci qeveritare, si dhe Forcat Ajrore Amerikane, vëzhgojnë motin në hapësirë, 24 orë në ditë. NASA e bën këtë për të mbrojtur astronautët e saj, pajisjet e ndjeshme elektronike dhe anijet, por edhe për shkak se shumë pyetje rreth Diellit kanë mbetur pa përgjigje. Një prej pyetjeve është; pse njollat diellore ndjekin një cikël 11-vjeçar, përmes intensitetit të lartë dhe atij të ulët?
“Gjithashtu, nganjëherë intensiteti është i lartë dhe nganjëherë i ulët. Cikli i tanishëm diellor është shumë më i ulët se ai i mëparshmi.”
Një tjetër pyetje është, pse atmosfera e diellit është më e nxehtë se sipërfaqja e tij?

“Grimcat janë shumë larg njëra tjetrës, por temperatura, që është shpejtësia e lëvizjes së këtyre grimcave, rritet shumë shpejt, nga dhjetëra mijëra gradë, në miliona gradë,” shpjegon zoti Young.

Disa satelitë vëzhgojnë vazhdimisht diellin dhe mjedisin midis diellit dhe tokës, duke dërguar fotografi dhe të dhëna të tjera.

“Kjo është një tabelë, që tregon se çfarë ndodh në mjedisin diellor, dhe në gjithë sistemin diellor dhe se çfarë shohim ne këtu në Tokë.”

Shkencëtari i NASA-s, Alex Young thotë se Dielli është rreth 4 miliardë vjet i vjetër, ndërsa vëzhgimet e hollësishme nga Toka filluan 40 vjet më parë, që është vetëm një pjesë shumë e vogël e jetës së tij të gjatë. /.voal.ch /InforCulture.info

postbck postbck