<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Fustanella, veshja me shtrirje më të gjerë në qytetet shqiptare

Andromaqi Gjergji, studiuese e njohur e thotë: “Kjo pëlhurë e importuar nga Venediku ishte prej pambuku osepambuku të përzier me lin, e punuar dendur dhe kishte qëndrueshmëri”

Emri “fistan”, “fustanelle” etj, mendohet se vjen nga një pëlhurë e importuar prej Raguzës, dhemë vonë prej Venedikut që quhej fustan (fustagno). Andromaqi Gjergji, studiuese e njohur e thotë: “Kjo pëlhurë e importuar nga Venediku ishte prej pambuku osepambuku të përzier me lin, e punuar dendur dhe kishte qëndrueshmëri”

Sipas një dokumenti të vitit 1403 përcaktohet qartë se për cilën shtresë shoqërore destinohej kjo pëlhurë në atë kohë. Atje flitet për dy – tre topa fustan (fustagno) që u jepen dhuratë fisnikëve vendas për të varfërit e tyre, për ata shërbëtorë të zotërisë suaj që banojnë në vilat – thotë Andromaqi Gjergji.

Kel Marubi

Fustanella është një fund i gjerë me kinda që shkon deri në gjunjë e bërë me pëlhurëpambuku, me ngjyrë të bardhë. Ndërsa për komitët apo kaçakët me ngjyrë të murmeose të zezë. Gjatësia e fustanellës është herë mbi gju e herë nën gju deri në pulpë.Fustanellat e shkurtra i mbanin djemtë e rinj dhe burrat e rrinj. Fustanellat e gjata I kanë mbajtur kryesisht burrat e shtresës së pasur të qytetit të Shkodrës. Te shtresat e pasuratë popullsisë së qytetit numri i palave varjonte nga 500-600 pala, dhe ndryshonte sipas gjendjes ekonomike të porositësit.

Në foto “Zotëri qytetar shkodran me fistan e fes tonuz” – Kel Marubi, fillim shek XIX

Përpunoj për Dosja.al Suad Barbullushi.

(I.A/dosja.al)

postbck postbck