<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Pellazgët ishin të parët që sollën shkronjat në Itali

 Librat e shenjtë të Edenit dhe tradita jafetike e pellazgjishtes: Atë që ka shkruar, Moisiu e kishte nga librat ose traditat e ruajtura në linjën e Semit; dhe, ajo që iu kalua në lidhje me këto çështje, nga Jafeti, përmes rapsodëve pellazgë, ishte nga i njëjti burim./Konica.al

Edhe Epigenes, të cilin, Plini e quan një autor shumë të besueshëm, përmend një koleksion vëzhgimesh të yjeve për 720 vjet, i shkruar mbi pllaka; dhe kjo vërtetohet nga një dëshmi e ngjashme e Berosus-it dhe Critodemus-it, edhe pse për një numër më të vogël vitesh.

Plini e përfundon këtë pasazh, duke thënë se pellazgët ishin të parët që sollën shkronjat në Itali.

Pra, ky popull krijoi kolonitë e para që erdhën në Itali, pas përmbytjes së Madhe, dhe gjuha e shkronjat e tyre erdhën me ta; sepse kjo logjikë vlen, nga dëshmitë e mira që mund të japin autorët e lashtë, se ata kishin shkronja para se Kadmi të vinte në Greqi dhe ai, nuk mbërriti atje deri disa epoka pas përmbytjes së Deukalionit.

Pra, nëse Deukalioni ishte bashkëkohës me Moisiun, i cili, lindi më 777 pas përmbytjes së Madhe, atëherë Plini me shumë siguri thotë të vërtetën; sepse Italia ishte kudo e mirëpopulluar më përpara dhe pellazgët e parë, kaluan nga Greqia, para shekullit të tretë, nga mbarimi i Noes: dhe ky përbën një argument tjetër të fortë, për të vërtetuar, se alfabeti grek, ashtu si dhe ai italian, rrjedhin nga pellazgjishtja dhe jo nga hebraishtja; dhe kjo do të shfaqet më qartë, duke parë tabelën e alfabeteve, në vazhdimin e këtij kapitulli, ku afërsia e tyre dallohet më së miri.

Suidas pohon, se Adami ishte autori i arteve dhe germave, i shkencave, racionale dhe jo racionale, i profecive dhe veprimeve rreth çështjeve të shenjta, i ligjeve, të shkruara dhe të pashkruara…

Dhe komentuesit hebrenj, lidhur me vendin e brezit të Adamit, thonë: “rabinët tanë pohojnë se Adami, ati ynë, me kujtesë të bekuar, krijoi një libër me urdhra, të cilat ia dha Perëndia në kopshtin e Edenit”; kësaj mund t’i shtohet ajo që Rabbi Tanakus Bar Haja, në Rabboth, deklaron, domethënë “mbreti Mesia” nuk do të vijë, derisa të krijohen të gjithë shpirtrat që lindën “në mendjen e Perëndisë dhe këta janë shpirtrat, – e lënë të kuptohet” në librat e Adamit, me këto fjalë: dhe ky është “libri i brezave të Adamit”.

Të numërohet çdo autor i këtij mendimi do të ishte diçka pa fund, – me synimin për të provuar se artet, germat dhe të gjitha shkencat, u janë dhënë pasardhësve nga Adami, nëpërmjet bijve të tij, dhe se linja e Setit i përdori ato siç duhet.

Por, çështja e Kainit zvetënoi ato pjesë të teogonisë dhe të adhurimit të Zotit të Vërtetë, të cilat ishin historike.

Jafeti dhe Semi, gjithashtu i përdorën siç duhet ato shkrime, të cilat u gjymtuan dhe u abuzuan nga Hami dhe pasardhësit e tij, duke i zbatuar ato në idhujtari misteresh e magji. Prandaj është e lehtë të shihet, se atë që ka shkruar, Moisiu e kishte nga librat ose traditat e ruajtura në linjën e Semit; dhe, ajo që iu kalua në lidhje me këto çështje, nga Jafeti, përmes rapsodëve pellazgë, ishte nga i njëjti burim. Lexuesi do të gjejë disa nga këta autorë të mbledhur nga Athanasius Kircher, në veprën “Arca Noe”, kapitulli V dhe VI, i cili tenton të provojnë lashtësinë e shkronjave që nga fillimi i botës.
Thënie për shqiptarët
_________________
Titulli: Remains of Japhet: Being Historical Enquiries Into the Affinity and Origin of the European Languages
Autori: James Parsons
Botues: L. Davis and C. Reymers, in Hollbourn…, 1767 /konica.al

postbck postbck

Recent Posts

E quajnë “policja e lagjes”, macja që ka fituar zemrat e miliona njerëzve

    Një mace shtatëvjeçare me emrin ‘Nimis’ është kthyer në një nga personazhet më…

11 hours ago

Pse na shfaqen mavijosje në trup pa u goditur?

  Ndonjëherë, në trup shfaqen njolla me ngjyrë të kaltër, vjollcë apo të verdhë, edhe…

11 hours ago

Sa kilogramë mund të humbni në javë?

    Koha që nevojitet për të humbur peshë ndryshon nga personi në person. Faktorë…

11 hours ago

Helmi i bletës kundër kancerit të gjirit, molekula e vogël që tronditi qelizat e tumoreve agresive dhe hapi një horizont të ri për mjekësinë

Nga Albert Vataj Një përbërës natyror i helmit të bletës, melitina, ka demonstruar aftësi të…

2 days ago

Mënyra se si njerëzit bënin punën e tyre të pëditshme në një fabrikë thikash në Francën e fillimshekullit XX

  Në vitin 1902, në punishte të vogla të prodhimit të thikave në Francë, mund…

2 days ago

Këto dy shifra të thjeshta mund të parashikojnë rrezikun nga sëmundjet e zemrës

    A mund të ofrojë një përllogaritje e re, e bazuar në dy tregues…

3 days ago