Një herë një njeri i varfër i cili e pyet një dijetar:I nderuarë,më thuaj pse jam kaq i var-fër,çfarë kam bë-rë të jem kaq i varfër!?Sepse nuk ke mësuar të dhurosh i përgjigjet i urti!
I varfëri: Si mund të jap kur nuk kam unë asgjë!
Dijetari: Në fakt, ti ke më shumë gjëra që të tjerët nuk i kanë.Ke fytyrën me të cilën mund të dhurosh buzëqeshje,ke gojën me të cilën mund të dhurosh urtësi dhe ngushëllim të tjerëve, ke zemrën të cilën mund ta hapësh për të tjerët, ke sytë tek të cilat mund të shohësh të mirat tek të tjerët, ke trupin të cilin mund ta përdorësh për të ndihmuar të tjerët.
Ti në fakt nuk je fare i var-fër, sepse varfëria e vërtetë është varfëria e shpirtit iu përgjigjë njeriu i urtë.
Varfëria është e përkohëshme, varfëria e vërtetë është në shpirt.
A mund të ofrojë një përllogaritje e re, e bazuar në dy tregues…
Konsumatorët familjarë në Kosovë mund të përfitojnë nga tarifa e ulët e energjisë elektrike…
Teza e doktoraturës e historianit shqiptar Daut Dauti (1960-2026) sjell një këndvështrim britanik mbi zhvillimet…
Në vitin 335 para erës sonë, ndërsa Aleksandri i Madh po përpiqej të siguronte kufijtë…
Përpara se emri i Azem Bejtë Galicës të bëhej simbol i lëvizjes kaçake në Kosovë,…
Letra e Esad Pashë Toptanit, drejtuar Myftiut të Lumës dhe Lumjanëve ! Zotnis së tij…