Ka sy që shohin – ka sy që ëndërrojnë
ka sy që thërrasin – ka sy që presin,
ka sy që qeshin – gazmorë përherë,
ka sy që qajnë – me qarje dhimbjeje,
disa nga brenda – nga jashtë disa të tjerë.
Ata janë si lulet – që toka i nxjerr.
Sytë e tu jeshilë, – Tereza ime e pavdekshme,
ata që më mbërthejnë – si dora jote prej bari,
më shikojnë, ëndërrojnë, – thërrasin, presin,
më qeshin ëmbël – gazmorë përherë,
më qajnë vajtimtarë – me qarje dhimbjeje
nga brenda tokës, – nga jashtë saj ndonjëherë.
Në sytë e tu unë lind, – sytë e tu më besojnë,
unë jetoj në sytë e tu – diell në timen sferë,
në sytë e tu unë vdes, – shtëpia dhe shtegu im,
sytë e tu janë varri im – janë toka ime përherë.
Një mace shtatëvjeçare me emrin ‘Nimis’ është kthyer në një nga personazhet më…
Ndonjëherë, në trup shfaqen njolla me ngjyrë të kaltër, vjollcë apo të verdhë, edhe…
Koha që nevojitet për të humbur peshë ndryshon nga personi në person. Faktorë…
Nga Albert Vataj Një përbërës natyror i helmit të bletës, melitina, ka demonstruar aftësi të…
Në vitin 1902, në punishte të vogla të prodhimit të thikave në Francë, mund…
A mund të ofrojë një përllogaritje e re, e bazuar në dy tregues…