Liria e shtypit sot konsiderohet një nga themelet e demokracisë dhe e shoqërive të hapura. Por kjo e drejtë, që shpesh merret si e mirëqenë, ka një histori të gjatë përpjekjesh, ndalimesh dhe betejash intelektuale që shtrihet për më shumë se dy shekuj e gjysmë.
Në vitin 1766, Suedia u bë vendi i parë në botë që miratoi një ligj modern për lirinë e shtypit. Ky ligj nuk garantonte vetëm të drejtën për të botuar pa censurë paraprake, por edhe qasjen e qytetarëve në dokumente shtetërore – një ide revolucionare për kohën.
Ky hap shënoi një kthesë historike: informacioni nuk ishte më pronë ekskluzive e pushtetit, por një e drejtë publike.
Gjatë Iluminizmit evropian, mendimtarë si Voltaire, Diderot dhe Locke argumentuan se një shoqëri nuk mund të përparojë pa lirinë e mendimit dhe të shprehjes. Gazetat dhe pamfletet u shndërruan në mjete të fuqishme për përhapjen e ideve të reja, shpesh në kundërshtim me autoritetet fetare dhe monarkitë absolute.
Në të njëjtën kohë, shumë shtete vazhdonin censurën e rreptë, duke treguar se liria e shtypit ishte një ideal për t’u fituar, jo një dhuratë.
Në fund të shekullit XVIII dhe fillim të XIX, liria e shtypit u bë pjesë përbërëse e kushtetutave të reja, veçanërisht në Shtetet e Bashkuara dhe Francë. Amendamenti i Parë i Kushtetutës amerikane e vendosi shtypin si mbrojtës të interesit publik dhe kontrollues të pushtetit.
Që nga ajo kohë, media filloi të shihej si “pushteti i katërt”, me rolin për të informuar qytetarët dhe për të ekspozuar abuzimet.
Edhe pse sot liria e shtypit njihet gjerësisht si parim universal, ajo vazhdon të përballet me sfida:
– dezinformimi,
– presioni ekonomik mbi mediat,
– kontrolli digjital dhe censura moderne,
– rrezikimi i gazetarëve në zona konflikti.
Historia e saj na mëson se liria e shtypit nuk është e përhershme; ajo kërkon kujdes, vetëdije dhe mbrojtje të vazhdueshme.
Të kuptosh historinë e lirisë së shtypit do të thotë të kuptosh se informacioni i lirë nuk është thjesht një mjet komunikimi, por një kusht për shoqëri të shëndetshme, kulturë kritike dhe qytetari aktive.
Pas 250 vitesh, kjo histori mbetet një kujtesë se fjala e lirë ka qenë gjithmonë e fituar me mund – dhe po aq lehtë mund të humbasë.
Ora verore fillon të dielën e dytë të marsit dhe përfundon të dielën…
Tsipraku me bisht të gjatë, i quajtur shpesh zana e borës ose shima-enaga në…
Në dekadën e parë të shekullit XX, studiuesi hungarez Baroni Nopcsa udhëtoi gjerësisht në malësitë e Veriut…
Për më shumë se një shekull, motoçikletat Harley-Davidson janë bërë simbol i inxhinierisë amerikane, duke…
NJË NDËR ODISEJADAT E VOCAJVE TË SHALËS SË MITROVICËS Kumbaria Një oficer /major/serb, duke u…
Fshati Uglla, në komunën e Sjenicës, paraqet një nga vendbanimet e vjetra të Rrafshnaltës së…