Kanceri i mushkërive nuk fillon gjithmonë me kollë, ja një nga simptomat e para që njerëzit nuk i kushtojnë vëmendje

 

Sot, gjithçka i atribuohet stresit, mungesës së gjumit ose rraskapitjes së përgjithshme, përfshirë lodhjen. Megjithatë, nëse përjetoni lodhje të pashpjegueshme që zgjat për një kohë të gjatë, duhet t’i kushtoni vëmendje.

Lodhja kronike është një nga simptomat e kancerit të mushkërive që pacientët e raportojnë shpesh, veçanërisht në fazat e mëvonshme të sëmundjes.

Vështirësia në frymëmarrje e shkaktuar nga kanceri i mushkërive mund të çojë në një ndjenjë të theksuar lodhjeje, thekson Cancer Research UK.

Përveç kësaj, grumbullimi i lëngjeve në zgavrën e barkut mund ta vështirësojë edhe më shumë frymëmarrjen, gjë që e shton më tej lodhjen.

Simptoma të tjera të kancerit të mushkërive

Përveç lodhjes së pashpjegueshme, Shërbimi Kombëtar i Shëndetit Britanik rendit edhe simptomat e mëposhtme që mund të tregojnë kancerin e mushkërive:

Një kollë që nuk largohet pas tre javësh
Një kollë e vazhdueshme që përkeqësohet
Infeksione të përsëritura të frymëmarrjes
Kollitja me gjak
Dhimbje gjoksi gjatë frymëmarrjes ose kollës
Frymëmarrje e vazhdueshme
Humbje oreksi ose humbje peshe e pashpjegueshme
Simptomat më pak të njohura përfshijnë ndryshime në gishta si trashje e majave, vështirësi në gëlltitje dhe dhimbje gjatë gëlltitjes.
Kur të kërkoni ndihmë mjekësore?

Nëse vëreni ndonjë nga këto simptoma, është e rëndësishme të kërkoni kujdes mjekësor sa më shpejt të jetë e mundur. Diagnoza e hershme rrit shanset për trajtim të suksesshëm. Shumica e rasteve të kancerit të mushkërive lidhen me pirjen e duhanit, por edhe joduhanpirësit mund ta marrin këtë sëmundje. Lënia e duhanit në çdo kohë zvogëlon rrezikun, pas 12 vjetësh bie me më shumë se 50%, dhe pas 15 vjetësh pothuajse arrin nivelin e jo duhanpirësve, sipas Shërbimit Shëndetësor Kombëtar Britanik.

Përveç lënies së duhanit, një dietë e ekuilibruar dhe ushtrimet e rregullta gjithashtu ndihmojnë në uljen e rrezikut. Shërbimi Kombëtar i Shëndetit rekomandon 150 minuta aktivitet të moderuar në javë, si ecje ose çiklizëm, si dhe stërvitje për forcë dy herë në javë.