“Tregu i Prishtinës” (“Piaza de Pristina”), i përmendur së paku që nga viti 1436, zotëronte dyqane të shumta artizanale dhe tregtare!

Jahja Drancolli

Prishtina me rrethe ruajnë një vertikale të gjatë historike, të cilat datojnë së paku nga periudha e neoliti. Kjo histori e bujshme e qytetit ndikoi në zhvillimin e tij gjatë shekujve të antikitetit dhe mesjetës, në këta shekuj, falë shfrytëzimit të pasurisë minerale të Kosovës, veçanërisht në minierat e Novobërdës, Janjevës dhe Trepçës, Prishtina u shpall një qendër e rëndësishme. Në këtë periudhë spikat mbi të gjitha Konsullata e Republikës së Raguzës në vitin 1396, si dhe zhvillimi e lagjeve të konsiderueshme në qytet.

Nga gjithë kjo pasuri, pothuajse asgjë nuk ka mbetur nga trashëgimia materiale kulturore e periudhës në të cilën Prishtina quhet me emrin e sotëm. Megjithatë, burimet e shumta të shkruara, të ruajtura veçanërisht në arkivat e Dubrovnikut, Kotorrit, Venedikut e ndonjë tjetër lejojnë një rindërtim të historisë së Prishtinës sidomos përgjatë shekujve XIV-XVI. Gjatë shekujve në fjalë, Prishtina duke zotëruar statusin e një qyteti autonom të kryesuar nga një princ i familjës Golemi (kefeliu) dhe i shoqëruar nga një gjykatë në krye me gjykatësin e madh (“lo grando zudese”), një administratë dhe një burg, mori pamjen e një qendre tipike mesjetare europiane!

Burimi: Arkivi Shteteror i Dubrovnikut (DAD)! /Trungu & InforCulture