Ligavecët dhe kërmijtë përdorin një “këmbë barkore” – një muskul i gjatë në pjesën e poshtme të trupit të tyre – për të lëvizur me shpejtësi rreth një metër në orë.
Këmba, ose muskuli, valëzohet për ta bërë kafshën të rrëshqasë mbi mukozën e saj. Ky sistem është në thelb mjaft i ngadalshëm dhe është i kufizuar nga shkalla e tyre e prodhimit të mukozës.
Megjithatë, të qenit i ngadaltë nuk është domosdoshmërisht një problem për ligavecët dhe kërmijtë, sepse ata mbështeten në burime ushqimore të palëvizshme (bimë dhe sende të ngordhura) dhe në strategji të tjera përveç arratisjes për t’i shpëtuar grabitqarëve – ngjyrat e tyre të mbyllura i mbajnë ata të kamufluar dhe kërmijtë thjesht mund të tkurren në guaskat e tyre për të mbrojtur veten./BBC/
Sëmundja e Parkinsonit është një sëmundje neurodegjenerative e shkaktuar nga vdekja progresive e…
Detergjentët e aromatizuar, përfshirë edhe produktet që tregtohen si “natyrale” dhe përmbajnë vajra…
Pastrimi i papastërtive dhe puçrrave nga fytyra nuk këshillohet të bëhet me gishta,…
Speci është një nga perimet më të gjithanshme. Është i domosdoshëm në sallata, në skarë…
Kafshimi i parë është vetëm fillimi, me kafshimin e dytë fillon ndjesia e…
Kur Aleksandri i Madh vdiq në Babiloni në vitin 323 para Krishtit, sipas…