<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Categories: HISTORI/ARKEOLOGJI

U lind në male e vdiq në male pa lënë pasardhës, kush ishte Azemine Galica dhe cila është historia e saj?

Më ka mbetur në kujtesë pamja e asaj plake, e cila herë pas here ngjitej rrugës së lagjës time, duke u mbajtur me një shkop. Ngase ishte e martuar me një burrë të afërm me dajtë e mi, e njihte nanën time, prandaj ndonjëherë kthehej tek ne, për t’u çlodhur nga rruga e gjatë që duhej të bënte deri në vendlindjen e saj. Ulej aty pranë çesmës në oborrin tonë, freskohej me ujin e saj dhe pasi nana i sillte një kafe a çaj, fillonin bisedën.

Ende nuk i kishte mbushur të shtatëdhjetat, por kur e shihje ashtu të dobësuar dhe në fytyrën e pushtuar nga rrudhat, të krijohej përshtypja se përballë kishe një plakë që po prekte pragun e një shekulli jetë.

Të këpuste shpirtin me rrobat e saj të vjetëra, vende vende të arnuara. Çdo gjë në pamjen e saj fliste për një jetë të kaluar përmes vuajtjeve të pafundme.

E lindur në malet e Tersenikut, në shtatorin e vitit 1924, për shumë vite do ta mbanin të fshehtë ekzistencën e saj. Sepse, ende pa lindur, naçallniku i Mitrovicës kishte lëshuar një urdhër për gjetjen e saj. Xhandarët e kërkonin gjithandej. Hafijet e gjurmonin fshehjen e saj.

Po ç’ishte vallë kjo foshnje të cilën hyqymeti e kërkonte me aq ngulm?

Çfarë frike kishin prej saj?

Çfarë kërkonin të arrinin përmes gjetjes së saj.

Askush nuk fliste dhe vetë ajo rritej pa e ditur psenë e fshehjes së saj. U lakmonte shoqeve kur flisnin për baballarët e tyre, ndërsa ajo nuk e dinte se cili ishte babai i saj. I dhimbte shpirti kur e pyesnin për të dhe ajo s’ dinte si t’u përgjigjej. E vuante inferioritetin e çikës jetime, pa e ditur se ishte jetmija ma e famshme e Drenicës.

Kështu kaluan vite dhe kur i mbushi gjashtëmbdhjetë pranvera, një fllad lirie fryu në atdheun e saj. Bashkë me lirinë e atdheut, erdhi edhe liria për të, dalja nga guvat ku e kishin fshehur për të mos e parë syri i keq i atyre që mbi të donin t’i hakmerreshin babait të saj enigmatik. Syri i keq i xhandarëve serbë dhe i hafijeve shqiptarë.

U lind në male dhe ditët e fundit i kaloi në male. Mes flakëve të luftës. Vdiq në agimin e lirisë së Kosovës. Pa lënë pasardhës. Emri i saj: Azemine. Emri i babës: Azem. Mbiemri: Galica.

admin admin