<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Categories: KULTURË

Gajdexhiu i Normandisë

Nga: Dashnor Kokonozi

Siç pritej, 80-vjetori i zbarkimit në Normandi, i cili cilësohet si më i madhi i historisë së njerëzimit, solli në kujtesë të njerëzve mjaft ngjarje të asaj ditë të paharruar.

Në mendje më mbeti historia e një ushtari skocez. E Bill Millinit i cili midis shpërthimit të bombave, predhave të artilerisë, snajperëve e batareve të mitralozave gjermane qe fortifikonin atë qe quhej “Muri i Atlantikut), nisi të luajë me gajde himnin e regjimenteve skocezë, Djaloshi i Malësisë [Highland Laddie].

Tek po zbriste nga blindi amfib dhe po i afrohej bregut, në vend të armës Bill Millini bëri gati gajden e vet, madje veshi edhe kiltin skocez që kishte mbajtur i ati në Luftën e Parë Botërore. Një oficeri që i thotë se rregullat e ushtrisë angleze nuk lejojnë përdorimin e gajdes në luftë, Bill Millini i përgjigjet se ai ishte skocez.

Hodhi pushkën krahëqafë dhe nisi t’i bjerë gajdes mu aty ku ra në uj; (madje iu lag edhe gajdja dhe notat e para nuk ishin fort t; mira). Pas hutimit të parë, të shtënat filluan nga përsëri duke masakruar e përgjysmuar forcat aleate qe nuk kishin ku te mbroheshin.

Rreth 20 vetë nga të kompanisë së Billit u vranë mu pranë tij. Deti u skuq dhe atij do t’i kujtohet deri në fund të jetës se si eci i përskuqur deri në brez nga gjaku i vëllezërve të tij të armëve.

Arsyeja përse u vranë thuajse të gjithë ata që ishin me të dhe ai jo, do të merret vesh më vonë. Ishte një snajperist gjerman, nga ata që do të zihen robër, i cili tregoi më pas se ai e kishte vënë disa herë në shënjestër Bill Millinin, por nuk kishte qëlluar sepse e kishte marrë për të çmendur …

Pas luftës, Bill Millin do të jetë pjesë e gajdexhive të gardës mbretërore.

Vdiq më 2010, por jo pa e dorëzuar gajden e tij në një muze të luftës, që ia kishte kërkuar.

Thuhet se sot e kësaj dite ajo ka brenda frymën e tij …