Plisi është një ndër simbolet shqiptare më të lashta që i ka mbijetuar kohës qysh nga periudhat e hereshme antike e deri më sot. Plisi një kapele e thjeshtë e punuar nga leshi (që në në shumë treva shqiptare njihet edhe si Qeleshja për shkak të përmbajtjes së leshit) e hasim në shumë figura të ndritura të antikitetit. Me plis janë paraqitur Homeri, Odisa, Akili e shumë e shumë figura të njohura të antikitetit që përmenden nga e tërë bota. Plisi rrugëtoj në kohë edhe në mesjetën e hershme, ku hasim vizatime të shumta e afreska kishtare që vërehet qartë Plisi i Bardhë si gjysmë veze mbi kokë. E hasim edhe në mesjetë e në historinë e vonshme, tek figurat e ndrituna kombëtare e deri tek historia e re. Plis mbante edhe Isa Boletini e Idriz Seferi, Bajram Curri e luftëtart e tij trima. Ishte i pranishëm kudo e në cdo kohë, si në Gegëni e Toskni (i dallueshëm e në forma të ndryshme nëpër treva por i njejtë në përmbajtje e simbolike. Me plis luftojë edhe Azem Bejta e kacakët e tij, plisi rrugëtoj edhe tek Shaban Polluzha e Mehmet Gradica, Ahmet Selaci e Bislim Bajgora, plisi i mbijetoj kohës.
Oxhaku i Shaban Jasharit ishte gjithmonë i ndezur, ku priste e përcillte e u bëhej konak mysafirve të shumtë që morën mbi supe ‘shkrimin’ e historisë së re, më të ndritur shqiptare. E Shabani mbante plis mbi kokë, hera-herës i’a vnonte një shallë përmbi. Me plis u pa edhe Ademi e Zahiri, e mbanin me krenari!
Në këtë rast nuk do të ndalemi as në lashtësinë, as në simbolikën e as në ndërlidhjen dhe shpjegimin se si ky simbol kombëtar është fakt i padiskutueshëm se populli shqiptarë është ndër popujt më të lashtë të botës, që i dha botës shumëcka e mori shumë pak, ndoshta më mirë të themi humbi shumë! Por, rujati nderin, krenarinë, virtytete e larta njerëzore që shumë popuj u’a e kanë lakminë e shumë të tjerëve përreth u shtohet urrejtja e mëria e nuk ndalet! Në këtë rast do ta shtrojmë një pyetje shumë të thjeshtë dhe konkrete…ku mbet plisi sot?!
Pse po e hasim kaq rrallë nëpër rrugë e rrugica, xhami e kulte të tjera fetare, fusha e ara, nëpër dasma e morte, nëpër tregje e ‘hane’? Pse kaq pak njerëz po e mbajnë plisin, edhe ata të gjithë shumë të shtyer në moshë (përjashtim shoqërive kulturore artistike që e mbajnë për programe të ndryshme kulturore). Kur të kalojë edhe kjo gjeneratë, kush do ta mbajë plisin në kokë?!
Ky simbol që i mbijetoj kohës, duket se tashmë ka filluar ta humbë vlerën që kishte, nuk po është më ‘trend’ për moshat e reja, por më e keqja që edhe për gjeneratat e vjetra.
Ky plis që u’a vrante syrin shumë armiqëve, e nënqmonin e e shanin, e quanin me fjal pezhorative, i nxier e i baltosun nuk e humbi shkelqimin kurrë, sot po ka drojë se ka filluar të zbehet, ka drojë se do të mbetët vetëm nëpër skulptura, piktura e fotografi të vjetra. Ka shumë drojë të mbetet vetëm në kujtësën popullore, sic kan mbetur shumë simbole tjera, që dita ditës nisën të harrohen e po harrohen ende edhe sot. A thua që edhe Plisin ka filluar ta mbuloj pluhuri i kohës?!
E.H /Trungu & InforCulture
Të dish grupin e gjakut, sipas mjekësisë kinezë do të thotë të dish shumë…
Arrin në Itali i nxehti i vërtetë, ai që të rëndon frymëmarrjen dhe të…
Organizata Botërore e Shëndetësisë thekson se siguria ushqimore duhet të jetë gjithmonë një prioritet,…
Çdo katër vjet, planeti duket sikur ndalon për një muaj. Rrugët boshatisen, ekranet mbushen me…
Robin Hudi nisi si një traditë gojore në shekullin XII, përpara se të shndërrohej në…
Reaksioni nuk shfaqet menjëherë, prandaj shumë pacientë nuk e lidhin atë me atë që…