Pse truri ynë na mban 15 sekonda në të kaluarën!

Sytë tanë janë të bombarduar vazhdimisht nga një sasi e madhe informacioni vizual, miliona forma, ngjyra dhe lëvizje gjithnjë në ndryshim. Për trurin, kjo nuk është e lehtë.

Nga njëra anë, bota vizuale ndryshon vazhdimisht për shkak të ndryshimeve në dritë, këndvështrim dhe faktorë të tjerë. Nga ana tjetër, të dhënat tona vizuale ndryshojnë vazhdimisht për shkak të pulsimit dhe faktit që sytë, koka dhe trupi ynë janë shpesh në lëvizje.

Për të krijuar një ide mbi trysninë e kësaj hyrjeje vizuale, vendosni një telefon para syve tuaj dhe regjistroni një video live ndërsa jeni duke ecur përreth dhe duke parë gjëra të ndryshme.

Paqartësia, rrëmuja është pikërisht ajo me të cilën përballet truri në çdo moment të përvojës suaj vizuale. Kjo mund të shihet edhe në videon e mëposhtme. Rrethi i bardhë në të djathtë tregon lëvizjet e mundshme të syve dhe njolla e paqartë në të majtë zbulon hyrjen vizuale në çdo moment.
Në vend që të perceptojmë luhatjet dhe zhurmën vizuale që mund të regjistrojë një video, ne perceptojmë një mjedis të qëndrueshëm.
Pra, si e krijon truri ynë këtë iluzion stabiliteti? Ky proces ka magjepsur shkencëtarët me shekuj dhe është një nga pyetjet themelore në shkencën e vizionit.

Në kërkimin tonë të fundit, ne zbuluam një mekanizëm të ri që, ndër të tjera, mund të shpjegojë këtë stabilitet iluzion.

Truri zbut, apo zvogëlon automatikisht të dhënat tona vizuale me kalimin e kohës. Në vend që të analizojmë çdo fotografi vizuale, ne perceptojmë në një moment të caktuar një mesatare të asaj që pamë në 15 sekondat e fundit. Pra, duke i tërhequr së bashku objektet që të duken më të ngjashme me njëra-tjetrën, truri ynë na mashtron që të perceptojmë një mjedis të qëndrueshëm.