<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Categories: HISTORI/ARKEOLOGJI

Refuzimi i trashëgimisë otomane dhe islame në Ballkan

Daut Dauti

Besoj që askund tjetër në studimet e historisë evropiane nuk është më e rëndësishme dhe nuk është duke u bërë përparim më i shpejtë i njohurisë se sa që është duke u bërë sot në studimet e Perandorisë Otomane në Evropë. Kosova, në shumë mënyra, është territor otoman par excellence; qyteti i Prizrenit, në të cilin deri vonë të gjitha rrugët kanë qenë të shënuara turqisht sikur edhe shqip e serbisht, më është dukur gjithmonë si një ndër vendet më fascinuese otomane që kanë mbetur në këtë botë.

Është veçanërisht për keqardhje se rizbulimi dhe rivlerësimi i realitetit otoman nga historianët është duke u bërë në një kohë kur refuzimi i dëmshëm dhe në rritje i karikaturimit të së kaluarës otomane është pasuar nga zëdhënësit e nacionalizmit serb, të cilët e kanë inkurajuar shkatërrimin masiv të monumenteve otomane në Bosnjë.

Trashëgimia otomane, përfshirë trashëgiminë islame, është diçka që i takon kulturës së të gjithë popujve të Ballkanit; ta refuzosh këtë si ‘aliene’ [e huaj], pas kaq shumë shekujve, është absurditet historik, sikur që do të ishte për shkrimtarët irlandezë ta refuzonin gjuhën angleze si ‘aliene’, apo sikur fshatarët e Amerikës Jugore ta refuzonin krishtërimin katolik.

Të njejtit nacionalistë serbë, që e shajnë trashëgiminë otomane, poashtu kanë provuar që popullatën shqiptare myslimane të Kosovës ta portretizojnë si ‘aliene’. – Noel Malcolm, Kosovo a short history, faqe xxxv, xxxvi.

Këtë që e thot Malcolm, me siguri nuk ka nevojë për interpretim.

InForCulture