<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Categories: HISTORI/ARKEOLOGJI

Si sot, dhe deri më 5 shtator 1666, kishte përfshirë qytetin e Londrës Zjarri i Madh

Jahja Drancolli

Si sot, dhe deri më 5 shtator 1666, kishte përfshirë qytetin e Londrës Zjarri i Madh. Zjarri shkatërroi pjesën më të madhe të qytetit, duke përfshirë Katedralen e Vjetër të Shën Palit (Old St Paul’s Cathedral), 87 kisha famullie dhe rreth 13,000 shtëpi. Për shumë njerëz i ashtuquajturi “Numri i Bishës” (Beast Number “666”), ose numri “666” i përmbajtur në vitin 1666, është një shpjegim i shkakut të Zjarrit të Madh të Londrës. Me përjashtim të misticizmit religjioz, shkaku i vërtetë është i panjohur, por dihet se në katër ditë 80% të Londrës u shkatërrua plotësisht.

Të Dielën, 2 Shtator 1666, zjarri filloi rastësisht në shtëpinë e bukëpjekësit të mbretit në Pudding Lane pranë Urës së Londrës. Një erë e dhunshme lindore inkurajoi flakët, të cilat u ndezën gjatë gjithë të hënës dhe një pjesë të së martës. Të mërkurën zjarri u zbeh; të enjten u shua, por në mbrëmjen e asaj dite flakët shpërthyen përsëri në Tempull. Disa shtëpi u hodhën në erë nga baruti, dhe kështu zjarri më në fund u kap. Shumë detaje interesante të zjarrit jepen në Ditarin e Samuel Pepys (Samuel Pepys’s Diary). Lumi u mbush me anije të mbushura me persona që mbartnin aq shumë nga mallrat e tyre sa mundën të kursenin. Disa ikën në kodrat e Hampstead dhe Highgate, por Moorfields ishte streha kryesore e londinezëve të pastrehë. /Trungu & InforCulture

InForCulture