Βίλια; Vilia është një vendbanim malor në Attikë (sot Greqi) i ndërtuar në shpatet e malit Kitheron. Vilia ndodhet 56 kilometra në veriperëndim të Athinës, qytezë kjo e ndërtuar në mënyrë amfiteatrale, mbi grykën lindore të hapjes së madhe, e cila formohet nga vargmalet e Kithairon dhe në rrëzë të majës Lestori.
Lartësia mbidetare e Vilisë fillon nga 500 metra dhe përfundon në rreth 600 metra. Është qytet në Atikën Perëndimore dhe i përket nga ana administrative Komunës Mandra – Estili është një qytet që nuk kurrë”.
Kjo qytezë e sotme “Vilia ~ Vila” quhej ndoshta për shkak të peizazhit idilik. I pari që e përmend këtë zonë si Eidyllia (A’Dylia) është gjeografi Meletios i Riu gjatë gjysmës së parë të shekullit të 17-të, i cili thotë se në këtë vend ndodhej Estyli; Estili një qytet që nuku përmend kurrë”.
Etimologji:
Pra, duket qartë se këtu kemi të bëjmë me fjalën e lashtë dhe më se të njohur shqipe: YLL = Dritë; A’Y’LA / vend i lartë, i dukshëm, i ndriçuar, shfaqje … ( i ngrohte IDIL ).
Gjithashtu kemi të njohur tek gjuha shqipe mbi shumë fjalë emërtime për ta bërë edhe më të theksuar (të shquar) kuptimin e saj kemi mbivendosje të një bashtingëllore apo zanore para saj, si p.sh: Aq; K’aq, Rah; K’rah, Ark; B’ark, Eh; T’eh, Rag; P’rag, Bore; D’borë, Yll; B’yll; B’ylli -s, etj., plot.
Me kalimin e kohës, dhe për shkak të pushtimeve romake shumë emërtimeve të pastra ‘iliro –shqiptare’ iu vendos ende një zanore para tyre si p.sh: ‘Enea’ u bë ‘Aenea’, mandej dihet se romaket shkronjen e lashte Y (nga etruskishtja) e lexonin baraz V – Pra kjo ka bërë të mundur devijimin, tjetërsimin e fjale-emërtimeve të ndryshme nga origjinali, e normal ato sot duken si të huaja për të lashtën gjuhën shqipe.
Madje të njohur kemi rastin e fjales shqipe Dhampir e cila prej gjuheve te tjera latine shqiptohet Vampir, pra këto jane arsyet që fjalën e lashtë shqipe në këtë rast si vendemërtim B’YLLIA, apo D’YLIA nga gjuha koine greke u quajt VILLA (Vilia ku B=V) dhe prej romakeve ky vend i ndriçuar u quajt: Estyli; Estili dhe mandej prej fjales shqipe D’ylia duke i shtuar zanoren A përpara saj me vlerën (âshtĕ Yll; Estyli)- kemi (A’Dylia; Idyllia); Eidylia ashtu siç e përmënd dhe gjeografi Meletios i Riu.
Pra kalimi I B ne V/ (υ) sjell në greqishten e sotme fjalën e lashtë shqipe: Byllia = Vilia – emërtim ky që sërish ashtu edhe sipas studiuesit arvanitas Spyros Papanikolaou ka kuptim të pastër prej shqipes: Bila = Vila = vendbanim vendosur sipër LA ashtu si ViLa ndërtesa të larta dhe të bardha në origjinë.
Shih në original shpjegimin etimologjik të këtij vendbanimi të lashtë, ΒΙΛΙΑ – nga arvaniti Spiro Papanikolau
“ΒΙ- = Βάλλω τάχιστα κάτι με την ματιά μου. Βιδώνω με τα μάτια μου. ΛΙΑ-= λίαν -πολύ
ΒΙΛΙΑ = μέρος που μπορεί κάποιος να βλέπει απεριόριστα -τα πάντα. Άρα Τι το καλύτερο για παρατηρητήριο. (καταλάβατε τώρα τι σημαίνει Βίλα ;; Όλα είναι αρμπεντι και όχι Ελληνικά”.
Nxehtësia e verës mund ta thajë tokën dhe t’i dobësojë bimët brenda pak ditësh. Megjithatë,…
Nga: Erald Kapri “Herët në mëngjes, u gjenda në kuvertë, pasi s’kisha vënë gjumë në…
Figura e Jack Sparrow, personazhit karizmatik nga seria e filmave Pirates of the Caribbean, ka…
Për një kohë të gjatë është njohur për përfitimet shëndetësore që ofron, madje edhe…
Oreksi ikën për arsye nga më të ndryshmet siç mund të jenë sëmundjet…
A e dini se kanceri i mushkërive është një nga llojet më të zakonshme…