<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Haxhi Hamzën e Bedri Gjinajn i njihni, por çka ndodhi mes tyre? Si e spjegonte Haxhi Hamza? (Pjesa e dytë)

Kush kërkoi nga Haxhi Hamza që ta ruante Bedri Gjinajn?
Më thanë se duhesha të nisesha për në Mitrovicë. Më kërkonte Bedri Gjinaj. “Sigurisht është punë me rëndësi-thash me vete, rrëfente Haxhi Hamza.
U nisëm në këmbë me dy ushtarë. Kur hymë në zyre, e njoha Xhafer Devën. Ai më njoftoi me Bedriun. Më treguan se për çka më kishin ftuar. “Do të qëndrosh këtu në komandë, do ta shoqërosh e ndihmosh Bedriun-tha Xhaferi.
Pasi më lexoi në fytyrë, më tha “Atje ka kush e mbron kufirin! Ne ketu do të formojmë ushtrinë e rregullt. Do të bëjmë regjistrmin e vullnetarëve. Ti do të jesh edhe truproje e Bedriut! E shikova në sy. Më bëhej sikur e njihja moti këtë njeri, sikur jemi le e rritë bashkë. Menjëhere më hyri në zemër. Ma dha një revole flakë. Natë e ditë ishim bashkë. Punonte err e terr.
Kur vinin vullnetarë nga Shala,Drenica,Artakolli për t’u regjistruar, ai i priste me përzemërsi. Sillej mirë me të gjithë. Kërkonte disiplinë. Ushtronte me ta dhe bënte kalitjen fizike të tyre. Kjo zgjati deri në bombardimin e qytetit nga ana e aleatëve. Të gjithë e braktisën qytetin.
Bedriu na mori disa të rinj dhe na mobilizoi që t’i nxjerrim kufomat dhe t’u ndihmojmë të plagosurve që thërrisnin për ndihmë nga fundi i gërmadhave. Një bombë që kishte rënë afër shtëpisë së Ferat Dragës, kishte lënë të vdekur shumë qytetarë, madje edhe fëmijë e gra.
(fundi i pjesës së dytë) /Ditori.com