<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Haxhi Hamzën e Bedri Gjinajn i njihni, por çka ndodhi mes tyre? Si e spjegonte Haxhi Hamza?

Po t’ishte gjallë Bedri Gjinaj, pas luftës në Kosovë shumëçka do te rridhte ndryshe – thoshte burri i njohur me mjekër të thinjur
Bedri Gjinajn e kam parë për herë të parë në vjeshtë të vitit 1943. Emrin ia kisha dëgjuar shumë më herët. Unë isha luftëtar e ai mesues, ideolog, sportist, njeri i kulturës. Kam marrë pjesë në disa luftëra për ta mbrojtur popullatën shqiptare nga çetnikët.
Në një luftë të ashpër që bëmë me çetnikët në Pazar të Ri, u plagosa në këmbë. Kam qëndruar në Spitalin e Mitrovicës derisa jam shëruar, ku për vizitë shpesh vinin Shaban Polluzha e Miftar Bajraktari.
Pasi u shërova iu bashkëngjita shokëve. Bënim roje në Cabër e Koshtovë, ndërroheshim me ditë, javë e muaj. Një ditë rigonte shi, isha me tre shokë në roje, derisa erdhi një vullnetar. “Unë do të të zevendësoj. Shko se të thërrasin!”- më tha.
Menjëherë shkova në komandë. Më thanë se duhet të nisesha për në Mitrovicë. Më kërkonte Bedri Gjinaj. “Sigurisht është punë me rendësi-thash me vete, rrëfente plaku nga Luboveci, Hamzë Mehmeti i njohur në Mitrovicë si Haxhi Hamza, shkruan Ditori.
(Fundi i pjesës së parë, nesër pjesa e dytë)
(shkëputje nga libri “Bedri Gjinaj-mësues dhe atdhetar i shquar nga Fazli H.Hajrizi) /ditori.com

postbck postbck

Leave a Comment
Share
Published by
postbck postbck
4 years ago

Recent Posts

FOTO: Pamje të rralla të Luftës I Botërore

  Një koleksion fotosh që zbulon momente historike të Luftës së Parë Botërore, është zbuluar…

1 hour ago

Dimitrios P. Kremos: Shqipja shfaqet si “motra e vetme” e gjuhës helene

Marrëdhënia midis gjuhës shqipe dhe asaj helene po merr një vëmendje të shtuar, duke sfiduar…

18 hours ago

Manol Blesi “Poeti me përkrenare”, që na njohu me veprat e stradiotëve, protagonistët e historisë e shqiptare, jashtë kufijve gjeografikë

Manoli Blessi dhe epoka e stradiotëve: Shpata dhe penat e një identiteti shqiptar në ekzil…

18 hours ago

Dëbimi i shqiptarëve nga Sanxhaku i Nishit dhe pritja e tyre nga administrata osmane

Nga: Agron Islami Si rrjedhojë e Luftës Ruso-Osmane 1877-1878 dhe vendimeve të Kongresit të Berlinit,…

19 hours ago

Pas 114 vitesh, dizajnet origjinale të Titanikut do të bëhen publike për herë të parë

Kur Titaniku u nis në udhëtimin e tij të parë fatkeq në prill të vitit…

2 days ago

Migrimet dhe shkatërrimi demografik i Bihorit (1912–1990)

Nga: Ismet Azizi Proceset demografike në rajonin e Bihorit gjatë shekullit XX nuk mund të kuptohen…

2 days ago