<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Rrafshimi i Dardanis nga tërmeti i vitit 518

Kur lexojmë ato se çfarë ka shkruar një dijetar i yni, iliri Marcelin Komesi, fatkeqësisht jo në gjuhën ilire, por në gjuhën greke, është e pamundur të mos rrënqethemi edhe sot, pas 1503 vjetësh.
“Nga tërmetet e vazhdueshëm, shkruan Marcelin Komesi, në provincën Dardane, menjëherë u shkatërruan 26 kështjella, 2 nga këto u fundosën bashkë me banorët, 4 u shkatërruan duke humbur gjysmën e banesavet e të banorëvet, 13 sosh humbën nga fatkeqësia, 1/3 e shtëpivet dhe po aq popullsi, 7 u shkatërruan duke humbur një të katërtën e shtëpivet dhe po aq popullsi. U shkatërrua plotësisht edhe qyteti kryesor Skupi (Shkupi), megjithëse pa humbjen e qytetarëve të tij, sepse ata e kishin braktisur qytetin për t’u shpëtuar sulmeve të armikut. Nga ky termet u çanë shumë male të kësaj province. Në një gjatësi prej 30 miljesh (45km), toka u ça me një gjerësi prej 12 hapash dhe u krijua kështu një humnerë e thellë, ku ranë shumë nga banorët e kështjellavet, të cilët vazhdonin të iknin nga shkëmbinjtë që rrokulliseshin”!
Ps: As në filmat nga më të lemeritshmit nuk do të mund të krijoheshin të këtillë imazhe që na dalin para sysh kur lexojmë këta rreshta.
Është ndoshta rasti i vetëm në të gjithë historinë e njerëzimit, ku një popull të mund ti thotë armikut: Faleminderit, që më detyrove të evakuohem!
Po, në ketë vitë edhe Dioklea u rrafshua për tokë!

Anton Pllumaj

postbck postbck