<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Historike/ Për herë të parë një anije kozmike prek diellin

Për herë të parë në histori, një anije kozmike ka prekur diellin. Sonda Solar Parker e NASA-s fluturoi përmes pjesës më të jashtme të atmosferës së Diellit dhe mori mostra grimcash.”

Kjo është bërë e ditur nga agjencia amerikane e hapësirës.

Gjetjet janë publikuar në Physical Review Letters dhe janë duke u publikuar në The Astrophysical Journal.

Lajmi u dha në një konferencë për shtyp në takimin e Unionit Gjeofizik Amerikan në New Orleans.

Ai që sapo kapërcehet nga sonda Parker është një kufi i padukshëm, por që përfaqëson një moment historik për studimin e Diellit dhe kalimin më të afërt të një sonde me yllin tonë.

I ashtuquajturi kufi i atmosferës diellore, i njohur edhe si sipërfaqja e Alfven-it, është kapërcyer dhe ndan dy “botë”: brenda grimcave “të bllokuara” nga fushat gravitacionale dhe magnetike, jashtë atyre që arrijnë të ikin nga tërheqja e Diellit. dhe duke u shpërndarë në hapësirë si një erë diellore.

Që atëherë, sonda me emrin e fizikantit Eugene Parker, i cili teorizoi për herë të parë ekzistencën e erës diellore, e ka kaluar kufirin disa herë, një konfirmim se atmosfera diellore nuk është një top i lëmuar, por përkundrazi “i zbehur” .

Vetëm analiza e këtyre majave dhe luginave që valëzojnë sipërfaqen do të ndihmojë për të kuptuar se si ngjarjet që ndodhin më thellë ndikojnë në atmosferën dhe erën diellore, “motorin” e stuhive diellore që godasin periodikisht edhe Tokën.

“Kjo është një kohë e shkëlqyer për shkencën diellore,” tha Thomas Zurbuchen, administrator i asociuar i drejtorisë së NASA-s për misionet shkencore.

“Ky moment historik – shtoi ai – jo vetëm që do të na ofrojë një pasqyrë më të thellë në evolucionin e Diellit dhe ndikimin e tij në Sistemin Diellor, por gjithçka që mësojmë për yllin tonë do të na mësojë gjithashtu shumë për yjet e pjesës tjetër të universit”.

Ashtu si ulja në Hënë bëri të mundur të kuptojmë se si u formua sateliti ynë, edhe prekja e atmosferës diellore do të ndihmojë në zbulimin e informacionit vendimtar për yllin tonë dhe ndikimin e tij në Sistemin Diellor.

“Duke fluturuar kaq afër Diellit, Sonda Diellore Parker tani percepton kushtet në kurorën diellore siç nuk kemi mundur kurrë më parë,” tha Nour Raouafi, shkencëtar i projektit të anijes kozmike në Laboratorin e Fizikës së Aplikuar Johns Hopkins .

“Ne shohim prova të të qenit në koronë në të dhënat e fushës magnetike, të dhënat e erës diellore dhe vizualisht në imazhe. Ne në fakt mund të shohim anijen kozmike duke fluturuar nëpër strukturat e kurorës që mund të vëzhgohen gjatë eklipsit total diellor.” .

Parker do të vazhdojë të orbitojë rreth Diellit duke ndjekur një lloj spirale që do ta afrojë sontën çdo herë, gjithsej 24 rrotullime të plota që do të çojnë, nëse mund t’i rezistojë temperaturave gjithnjë e më të larta, të depërtojë deri në më pak se 6 milionë. kilometra nga sipërfaqja e Diellit./Syri

postbck postbck